Knolselder, prei, wortel, ui en vooral veel spliterwten: de ingrediënten voor erwtensoep. Het vette varkensvlees in de vorm van een knuist of ribbetjes mag niet ontbreken, als laatste wordt rookworst toegevoegd. Soep, waar je lepel rechtop in blijft staan.
29 leden van de KBO genoten gisteren van dit voedzame winterse gerecht. Voor de vegetariërs onder hen was er aspergesoep, meer een lentealternatief.
De middag werd afgesloten met een potje bingo.
Tiny bedankt voor de foto’s.
Het verzamelen zit ons in het bloed, we hebben al van alles gespaard. In onze jeugd waren het onder andere sigarenbandjes, suikerzakjes, maar de tijd verandert er worden geen sigaren meer gerookt en in de koffie nemen we geen suiker meer.
In de jaren 90 kwamen de flippo’s, later pokémonkaarten. De postzegels zijn gebleven, wat begon met een volledig vel, dat we van de buurman kregen is uitgegroeid tot een verzameling van Nederland nagenoeg compleet. Meer dan 50 jaar elk jaar trouw de kinderpostzegels kopen, en precies bijhouden wat er aan nieuwe zegels uitkomt.
We komen dit soort verzamelingen vaak bij de zoekertjes in de krant tegen: gratis af te halen.
Het nieuwe visseizoen komt er weer aan. Vanuit het bestuur van HSV De Vogel ontvingen we het bericht dat leden op zaterdag 28 februari hun nieuwe visvergunning kunnen aanschaffen.
De verkoop vindt plaats in ’t Karrewiel, Rapenburg 47, 4581 AB Vogelwaarde.
De kosten voor de vergunning bedragen dit jaar €35,-.
De uitgifte van de vergunningen gebeurt tussen 14.00 en 16.00 uur.
Wij wensen alle vissers alvast een prachtig en succesvol visseizoen.
Klik hier voor de website van HSv de Vogel.
Gedurende het oogstseizoen besteden we regelmatig aandacht aan de gewassen die in onze omgeving worden verbouwd. Voor de boeren draait het daarbij niet alleen om hard werken, maar ook om de hoop op een goede opbrengst én een eerlijke prijs.
Deze week stuitten we bij Omroep Zeeland op een interessant artikel over de uienoogst. Na een aantal jaren waarin de opbrengsten en prijzen onder druk stonden, was het afgelopen jaar eindelijk weer een stuk positiever. Opvallend genoeg had het droge voorjaar, dat voor veel gewassen juist een risico vormt, nauwelijks negatieve invloed op de uien.
Het laat maar weer zien hoe veerkrachtig onze landbouwsector is. Ondanks wisselende weersomstandigheden en marktprijzen blijven de boeren in onze regio met toewijding werken aan een gezonde en kwalitatieve oogst. En dat verdient best wat waardering.
Klik hier voor het artikel op Omroep Zeeland.
Dit weekend staat weer helemaal in het teken van carnaval. In Hengstdijk is het helaas al een tijdje geleden dat er nog een echte optocht door het dorp trok, maar dat houdt de feestvreugde natuurlijk niet tegen.
De weersvoorspellingen zijn wat minder uitbundig dan de carnavalsvierders zelf: fris, nat en typisch februari. Maar zoals we allemaal weten — een echte carnavalist laat zich door een spatje regen niet uit het veld slaan.
Dus trek je kleurrijkste outfit aan, zet je beste feestneus op en geniet van alles wat dit weekend te bieden heeft. Want weer of geen weer: carnaval vieren doen we samen, met plezier, muziek en een flinke dosis gezelligheid.
Klik hier voor de fotoalbums van eerdere jaren carnaval in Hengstdijk.
Eeuwenlang hebben kerktorens het Nederlandse landschap vormgegeven. Ze zijn herkenningspunten, cultuurdragers en stille getuigen van de geschiedenis. Maar de toekomst van veel kerkgebouwen staat onder druk. Door ontkerkelijking, veranderende bevolkingssamenstelling en afnemende financiële middelen wordt het voor parochies steeds moeilijker om hun gebouwen te behouden. Steeds meer kerken verliezen daardoor hun oorspronkelijke functie.
Deze ontwikkeling vraagt om een zorgvuldige en respectvolle aanpak. Herbestemming moet niet alleen praktisch zijn, maar ook recht doen aan de religieuze, historische en maatschappelijke betekenis van deze gebouwen. Om die reden ondertekenden begin februari 2026 verschillende overheden een samenwerkingsovereenkomst om rooms‑katholieke kerkgebouwen in Zeeland te behouden en toekomstbestendig te maken.
In Zeeuws‑Vlaanderen zijn momenteel nog drie kerken actief als hoofdkerk: die van Hulst, Terneuzen en Oostburg. In oostelijk Zeeuws‑Vlaanderen zijn meerdere kerken inmiddels teruggebracht tot de status van kapel. Hier vinden nog wel doordeweekse vieringen, uitvaarten en huwelijken plaats, maar geen reguliere zondagsdiensten meer. Ook de Catharinakerk behoort tot deze groep.
Meer informatie over de samenwerking is te lezen op de website van
cultureelerfgoed.nl.
Wifi is eigenlijk een soort moderne kabouter.
Hij woont ergens in je modem, eet waarschijnlijk digitale pinda’s, en doet z’n werk… tenzij hij er even geen zin in heeft.
Je kent het wel:
Je zit klaar om iets belangrijks te doen, een mail sturen, een foto bekijken, of gewoon even kijken of het morgen droog blijft, en wifi zegt:
“Weet je wat? Ik neem even pauze. Succes ermee.”
En dan begint het ritueel.
Je loopt door het huis als een soort menselijke antenne.
Telefoon in de lucht, hoofd scheef, tong half uit je mond.
Je partner vraagt: “Wat bén je aan het doen?”
En jij zegt: “Sst! Ik heb hier twee streepjes! Niet praten, hij schrikt snel!”
Wifi heeft ook z’n eigen logica.
In de keuken werkt hij prima.
In de woonkamer valt hij weg.
In de slaapkamer doet hij het weer, maar alleen als je op één been staat.
En op het toilet heb je ineens supersnel internet, alsof wifi denkt: “Hier heb je het het hardst nodig.”
En dan dat moment dat je de router reset.
Je trekt de stekker eruit alsof je een middeleeuwse straf uitvoert.
“Zo, even nadenken over je gedrag.”
En wonder boven wonder: hij werkt weer.
Alsof hij zegt: “Sorry hoor, ik had gewoon even een dipje.”
Maar goed, zonder wifi zouden we weer terug moeten naar kabels, rooksignalen en praten met de buren.
En laten we eerlijk zijn: dat is pas écht gevaarlijk.
Een ietsjes minder secuur tuinieren, klimop laten verwilderen rondom de bomen, een keer wat later de grasmaaier van stal halen, het doet allemaal goed aan de biodiversiteit in onze omgeving.
Na de sneeuwklokjes zien we nu de krokussen boven komen op het veldje voor de pastorie. Zo vormen ze een stukje van de voedselboog voor de bijen en de hommels, deze insecten zullen er overvloedig van profiteren. Nog maar even wachten met maaien, kunnen wij ook nog even van de krokussen genieten.
Begin deze maand vond de jaarlijkse tuinvogeltelling plaats. Inmiddels zijn de landelijke resultaten bekend. De koolmees voert de lijst aan, gevolgd door de huismus en de pimpelmees.
We hebben ook even ingezoomd op de telling in Hengstdijk. Hier staat de ekster overtuigend op nummer één. Dat is niet verrassend: er leven hier veel eksters en door hun formaat vallen ze al snel op. De tweede plaats is voor de pimpelmees, gevolgd door de staartmees.
Klik hier voor alle resultaten.
Binnenkort worden we opgeschrikt door het geluid van een motorzaag. Zo’n 15 essen en één kastanjeboom in de doolhof op Hengstdijk worden nog vóór het broedseizoen gekapt. De essen staan elkaar een beetje in de weg en de kastanjeboom heeft de tand des tijds niet doorstaan. Deze bomen zijn met een zilveren spuitbus getekend. Overigens is een omgevallen boom of hout goed voor de biodiversiteit. We hebben er alle vertrouwen in dat Evert en Evert, de ‘groene mannen’ van de gemeente Hulst er voor gaan zorgen dat de doolhof weer het perfecte wandelbos zal worden en dan nemen we dat beetje geluidsoverlast voor lief.
Zoals eerder vermeld organiseert de Schuur elke laatste zondag van de maand een speelochtend. De eerste vindt plaats op 22 februari aanstaande. Ook op 29 maart en 31 mei staat er een speelochtend gepland. Als deze ochtenden succesvol blijken, krijgen ze na de zomervakantie een vervolg.
Van tekenen tot spelletjes, van bouwen tot kletsen: iedereen van 0 tot 100 jaar is welkom om mee te doen. Het is een laagdrempelig initiatief dat draait om samen spelen, ontmoeten en ontspannen.
Klik hier voor de flyer.
Een onverwachte bezoeker op de voordeur.
Gistermorgen troffen we op onze voordeur een opvallend insect aan. Nieuwsgierig — zoals je wordt wanneer je iets ziet dat je nog nooit eerder bent tegengekomen — maakten we snel een foto om uit te zoeken wat voor beestje het was en of het kwaad kon.
De mysterieuze bezoeker bleek een bladpootrandwants te zijn. Deze wants komt oorspronkelijk uit Noord- en Midden-Amerika en werd pas in 1999 voor het eerst in Europa gesignaleerd. In Nederland dook hij in 2007 op, vooral in de kustgebieden. Inmiddels duikt hij op steeds meer plekken op.
Met zijn lengte van ongeveer twee centimeter en zijn opvallende bladachtige achterpoten ziet hij er misschien wat dreigend uit, maar gevaarlijk is hij allerminst. De bladpootrandwants leeft uitsluitend van plantensappen, vooral van naaldbomen. Met zijn zuigsnuit haalt hij voedingsstoffen uit zachte plantendelen, voor mensen en huisdieren vormt hij dus geen enkel risico.
Vrijdag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Het was een wat lage opkomst met 14 spelers die allen voor het jokeren kozen. Na een spannende strijd kwam de volgende uitslag naar voren:
1. Lizet
2. Godelief
3. Diny.
Via onze website ontvingen we een oproep van René.
Hij gaat aan de Universiteit van Tilburg een proefschrift schrijven over Florimon "Flor"van Putte. Van Putte is in 1898 geboren te Hengstdijk aan de "Jerdenheuvel", stichtte later in 1936 de Volksabij Onze Lieve Vrouw Ter Duinen in Ossendrecht. Aanleiding hiervoor was de economische crisis eind twintiger jaren, die in de Zuidwesthoek van Brabant veel armoede en werkloosheid bracht.
Kapelaan Flor van Putte trok zich het lot aan van het steeds maar groeiende aantal werklozen, en begon in 1928 vanuit het parochiewerk in Ossendrecht activiteiten voor de werkloze jongeren op te zetten.
Naast figuurzagen, leerden de jongens pitrietvlechten en koperzagen. In de loop van jaren kwamen er steeds meer ambachten bij. Toen het ministerie van Sociale Zaken in 1932 een brochure "Zorg voor werkloze jeugd" uitbracht en jeugdwerkkampen oprichtte, was dit voor Flor van Putte het startsein voor zijn project "Onze Lieve Vrouw ter Duinen".
De werklozen begonnen met de bouw van een jeugdhuis in Ossendrecht, dat in 1936 gereed was.
Later, vanaf 1955 keerde hij terug naar zijn geboortestreek en werd pastoor te Ossenisse, waar hij tot 1984 bleef wonen.
We wensen René veel succes met zijn onderzoek.
Heeft u leuke informatie, anekdotes etc over Pastoor van Putte, stuur het dan door naar: info@hengstdijk.eu
Meer informatie over de Volksabdij
is hier te lezen.
In deze nieuwsbrief o.a. een artikel over Carnaval":
Carnaval leeft in Hulst – op straat, in de cafés, in de harten van jong en oud. Maar ook in de basiliek klinkt het feest mee, met een knipoog én een warm hart.
Tijdens deze bijzondere carnavalsviering staan we stil bij wat ons verbindt: de lach én de traan, het geloof én het genieten, het masker én het gezicht erachter.
Catharinakerk: maandag 9 februari 19.00 uur: woord- en communieviering met als voorganger pastor R. Grossert.
Klik hier voor de volledige versie.
De komende week zijn er weer de nodige activiteiten in het dorpscentrum:
Maandagavond is baravond in De Schuur.
Van 19:00 uur tot 22:00 uur is de bar open in het dorpscentrum.
Kom binnen voor een drankje, een praatje en ouderwetse gezelligheid.
Iedereen is welkom.
Dinsdagmiddag is het weer koffiemiddag in De Schuur.
Kom gezellig langs voor een bakkie, een praatje en goed gezelschap.
De koffiemiddag is van 14:00 uur tot 16:00 uur.
Woensdag: Voor degenen die zich opgegeven hebben is er om 12.00
een erwtensoep maaltijd. Daarna wordt er door de KBO bingo gespeeld, aanvang
13.30 uur.
Het is hartje winter, en niet iedereen wordt blij van koude dagen en korte avonden. Daarom vandaag een blik terug naar afgelopen augustus: een zonnige viswedstrijd aan de
Vogel, met blauwe luchten en het water dat spiegelglad de omgeving weerspiegelde.
Even voel je de warmte weer, hoor je het zachte ruisen van het riet… en hoop je stiekem dat de zomer snel terugkomt.
Zulke dagen lijken soms ver weg, maar ze komen altijd weer terug. En tot die tijd doen we het met herinneringen aan lange avonden, het zachte licht boven het water en dat typische zomergevoel dat je nergens anders vindt.
Het is dit jaar, zoals eerder vermeld, het Jaar van de Steenuil. Een mooie aanleiding om extra aandacht te besteden aan dit karakteristieke uiltje dat zo goed bij ons Zeeuws-Vlaamse landschap past. Helaas is er ook reden tot zorg: het gaat al jaren merkbaar achteruit met de steenuil in onze regio. Waar je hem vroeger regelmatig op een paaltje of schuurdak kon zien zitten, wordt het nu steeds stiller.
De afname is geen nieuw verschijnsel, maar de daling zet de laatste jaren duidelijk door. Daarom is men onlangs gestart met een gericht onderzoek naar de oorzaken. Zijn er te weinig geschikte nestplaatsen? Is het voedselaanbod veranderd? Of spelen verstoring en het verdwijnen van kleinschalig landschap een grotere rol dan gedacht? De komende tijd hopen onderzoekers daar meer duidelijkheid over te krijgen.
Ook Omroep Zeeland heeft deze week aandacht besteed aan de situatie van de steenuil, wat laat zien dat de zorgen breder leven. Hoe meer bekendheid, hoe groter de kans dat er maatregelen komen die het tij kunnen keren.
Voor nu blijft het vooral hopen dat dit Jaar van de Steenuil niet alleen een symbolisch moment is, maar ook een nieuw begin voor herstel.
Klik hier voor het artikel op Omroep Zeeland.
Met één zinnetje kun je soms de essentie aangeven van wat je bedoelt. Als we het hebben over haantje de voorste begrijpt iedereen meteen wat bedoelt wordt. Als we het zouden moeten uitleggen hebben we er veel meer woorden voor nodig.
Met het gebruik van een spreekwoord of gezegde verduidelijken we ons standpunt.
Als de kat van huis is... zelfs de halve uitdrukking zegt genoeg en kunnen we zo aanvullen. Maar waar komen deze uitdrukkingen en gezegden vandaan? En zijn ze niet ouderwets aan het worden? Je hoort ze nog wel, maar ziet ze steeds minder in de geschreven taal.
Er zijn uitdrukkingen die al heel oud zijn, ze kwamen vroeger vaak uit de bijbel: -een rib uit mijn lijf. Of van bepaalde beroepen, de scheepvaart: -aan lager wal.
Er komen in onze tijd nog wel nieuwe gezegdes bij, ze blijven vaak niet hangen. Een voorwaarde is dat er een goed ritme in zit, een cadans. We hebben er een paar gevonden. Dat deze wel in gebruik gekomen zijn komt ook wel omdat ze lekker bekken: -helaas pindakaas, en eentje waar we precies van weten waar die vandaan komt: -elk voordeel heb zijn nadeel.
De tijd dat de sneeuwklokjes (Galanthus) in bloei staan kan per jaar behoorlijk verschillen. Dit jaar lijken ze laat te zijn. Het zijn delicate bloemetjes, die op hun frêle steeltjes dansen.
Omdat dit bolgewas gemakkelijk verwilderd, zien we ze vaak als stinzenplant, bijvoorbeeld onder de treurwilg bij een huis aan de Oostdijk. Zo te zien zijn het er wel een stuk minder dan vorig jaar. Toch een teken dat de lente er aan komt.
Jodiumtabletten beschikbaar bij de gemeentewinkel.
De gemeente meldt dat inwoners gratis jodiumtabletten kunnen afhalen bij de balie van de gemeentewinkel.
Waarom jodiumtabletten?
Jodiumtabletten bieden bescherming tegen radioactief jodium dat kan vrijkomen bij een incident in een kerncentrale. In Zeeland staat de kerncentrale van Borssele, en net over de grens ligt de centrale in Doel (België). De kans op een ongeluk is zeer klein, maar de mogelijke gevolgen zijn groot. Daarom worden voorzorgsmaatregelen getroffen.
Voor wie zijn de tabletten bedoeld?
Niet iedereen heeft jodiumtabletten nodig. Alleen specifieke groepen krijgen het advies om ze in huis te hebben. Bij oudere volwassenen neemt het risico op schildklierkanker door radioactief jodium af, terwijl de kans op bijwerkingen van de tabletten juist toeneemt. Daarom worden jodiumtabletten niet geadviseerd voor mensen boven de 40 jaar.
Klik hier voor meer informatie op de website van de gemeente.
De atmosfeer in de winter is anders en dat is duidelijk te zien op deze ingezonden foto. De zonsopkomst is laat in dit seizoen, de zon staat al meer naar het zuiden als deze tevoorschijn komt en weerspiegelt in het strakke wateroppervlak. Herkenbaar centraal in beeld het huisje in de Vogel. Het vele vliegverkeer laat zichtbaar strepen waterdamp hoog in de verder heldere lucht achter. Er is veel te zien in dit beeld over de Vogel.
Carola bedankt dat je dit mooie plaatje met ons wil delen.
Wie de laatste weken door de polder wandelt, ziet het meteen: overal duiken weer verse molshopen op. Ook in het dorp zijn ze niet te missen. De mol voelt zich dan ook thuis op vrijwel elke plek waar hij kan graven. De bodem mag niet te zandig, te nat of te stenig zijn, en er moeten genoeg regenwormen te vinden zijn, zijn favoriete maaltijd.
Regenwormen vormen het hoofdmenu, maar daarnaast lust de mol ook insecten en hun larven, spinnen, slakken en af en toe een klein gewerveld dier, zoals een jonge muis. In de tuin zijn we minder blij met de molshopen, zeker niet in een strak gazon. Toch is de mol een verrassend nuttige tuinbewoner: hij verlucht de bodem, verbetert de drainage en ruimt schadelijke larven op. Een natuurlijke ongediertebestrijder dus, die de grond gezond houdt.
Komend weekend, van 6 t/m 8 februari, vindt weer de jaarlijkse mollentelling plaats. Een mooi moment om eens te kijken hoeveel mollen er in en rond Hengstdijk actief zijn.
Klik hier voor meer informatie over de telling.
Februari, de maand die altijd te laat op gang komt.
Februari is de maand die voelt alsof hij zijn wekker heeft gemist. Januari heeft al zijn goede voornemens uitgesmeerd, maart staat klaar met krokussen en frisse energie, en februari komt binnen met de uitstraling van iemand die nog in zijn pyjama zit.
Alle andere maanden hebben hun zaakjes op orde, maar februari? Die komt binnen met 28 dagen, kijkt even rond en zegt: “Dit is wel genoeg voor mij.” En eens in de vier jaar doet hij alsof hij spontaan besluit te blijven logeren. Een soort maand met bindingsangst, maar dan met een sprankje onvoorspelbaarheid.
Het is de maand waarin je denkt dat je agenda leeg is, tot je ineens beseft dat carnaval, Valentijnsdag en de eerste tuinambities allemaal tegelijk opduiken. Februari is kort, maar probeert dat te compenseren door alles in één keer te proppen. Een soort maand met een kleine Napoleoncomplex.
In Hengstdijk zie je het ook: mensen die voorzichtig buiten kijken alsof ze willen checken of het weer al “normaal” doet. De eerste fietsers die stoer zonder handschoenen rijden en dat na honderd meter alweer betreuren.
En natuurlijk de dorpsgesprekken die altijd beginnen met: “Het wordt langer licht hè.” Alsof we samen een geheime ontdekking hebben gedaan.
Maar eerlijk is eerlijk: februari heeft charme. Het is de maand die ons zachtjes wakker schudt en zegt: “Kom op, we gaan er weer aan beginnen.” En voor je het weet, is hij alweer weg. Typisch februari.
Vrijdag 6 februari vieren we voor de 19e keer een Warmetruiendag.
Als we het met zijn allen doen helpt het toch echt tegen de CO2 uitstoot wanneer we de kachel een graadje lager kunnen zetten,
al lijkt één zo’n trui wel een héél klein beetje. Elk klein beetje helpt het klimaat en als we een laagje extra aantrekken kunnen ook wij daaraan meehelpen.
We zijn er ’s nachts op uitgegaan. Het is bijna volle maan, en dat levert bij helder
weer rondom de Vogel leuke plaatjes op. Onderweg zien we iets dat onze ogen streelt: aan de zuidkant van de Vogel een mooi verlichte boerderij. Het water van de Vogel ligt er kalm bij, de weerspiegeling maakt het plaatje rond.
De reflectie lijkt een soort extra realiteit te creëren.
Heeft u mooie winterplaatjes en wil je ze delen? Laat het ons weten.
Van Rob uit Amsterdam, een van onze trouwe volgers, kregen we een reactie op het artikel Watersnood 1953:
Indrukwekkende verhalen over die grote ramp in 1953. Het ging toen ook ons gezin in Amsterdam niet voorbij vanwege de situatie van de zus van mijn moeder, Angela van
Buijten, die heel spannend was. Anna en haar man Gerrit Huisman hadden een café op Perkpolder naast de pont van Perkpolder naar Kruiningen vice versa.
Wat mijn moeder erover vertelde was het volgende: ‘De watersnoodramp van 1953 ging ook ons gezin niet voorbij. Mijn moeder verkeerde in grote onzekerheid over de situatie van met name haar zus Anna die pal aan de Westerschelde woonde (Perkpolder). Later hoorde ze dat Anna en haar gezin enkele dagen op hun zolder hadden gebivakkeerd, omdat het water tot bijna aan het plafond van het café stond. Een enorme schade aan inboedel en etenswaren was het gevolg. Haar broer Theo had vanuit Kloosterzande nog een bootje opgescharreld om hen van etenswaren te voorzien. Hij kon die via het zolderraam zo aangeven.’
De hele inboedel van het café moest uiteindelijk worden vervangen, want aangetast door het zoute zeewater.
Op de foto de situatie nadat het water alweer wat was gezakt.
Gisteren werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Eddy stuurde ons de uitslag:
Met een hele drukke kaarting op de zaterdagmiddag, met de TV uiteraard op het veldrijden, waren 38 kaarters druk in de weer om hun boompjes te winnen. Dat leverde spanning en sensatie op in ieder geval met de volgende uitslag na afloop:
Jokeren:
1e Nancy
2e Tanja
3e Marleen
Bij het bieden werden de prijzen alsvolgt verdeelt:
1e Ad
2e Sil
3e Jaqueline.
Volgende kaarting is komende vrijdagavond om 19.30 uur, tot dan.
Deze ochtend begonnen we nietsvermoedend aan onze dagelijkse ronde door de putting. Alles rustig, alles vertrouwd. Maar op de terugweg, in de Hengstdijkse Kerkstraat, kregen we ineens een gratis hartslagtest aangeboden.
Uit het niets sprong een buitenlamp aan, compleet met sirene — alsof we midden in een spectaculaire ontsnappingsscène zaten. Waarschijnlijk stond het ding niet helemaal goed afgesteld, want we liepen keurig over het trottoir. Geen inbraakpoging, geen verdachte beweging… hooguit een iets te slaperige tred.
Maar goed, wij waren meteen klaarwakker. En vermoedelijk de bewoners ook. En hun buren. En misschien zelfs de buren van de buren.
In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 werd het zuidwesten van Nederland getroffen door een van de grootste rampen uit onze geschiedenis. Een zware noordwesterstorm met windkracht 10 bereikte op zaterdagavond de Nederlandse kust. In combinatie met springtij ontstond een uitzonderlijk hoge stormvloed, die het water opstuwde tot ongekende hoogtes.
In Zeeland werd een waterstand gemeten van 4,55 meter boven NAP. Veel dijken waren niet berekend op zulke extremen en braken door, met desastreuze gevolgen.
Ook wij staan stil bij deze gebeurtenis. De afgelopen weken ontvingen we een serie verhalen van inwoners en oud‑inwoners van Hengstdijk. Persoonlijke herinneringen, soms aangrijpend, soms verrassend, maar altijd waardevol. Deze getuigenissen geven een indringend beeld van hoe de ramp hier werd beleefd en zijn zeker de moeite waard om eens rustig door te lezen.
Met dank aan de inzender voor het vele werk dat hij hierin heeft gestoken.
Klik hier voor de verhalen.
Van 2 tot 6 februari zullen in de gemeente Hulst militaire oefeningen plaatsvinden. Oefeningen in het kader van opleidingen voor de Koninklijke Landmacht. Opvallend dat ze hier in onze vlakke polders hun vaardigheden willen aanscherpen. Zowel te voet als met voertuigen en overdag en ‘s nachts gaan ze oefenen. Hoeveel militairen er deze kant op komen en of deze operatie ook nog een eigen naam krijgt heeft de gemeente niet bekend gemaakt. Mochten we ze onverwachts ergens in de Putting tegenkomen, dan weten we in ieder geval waar ze mee bezig zijn.
Hoe gaat het met de vogels in Nederland? Vanaf
vandaag, vrijdag, kunnen we een heel weekend tellen. Ook al zien we een soort vaak, dat maakt nog niet dat ze niet bijzonder zijn. Met een kop koffie gaan we een half uurtje kijken wat er allemaal in onze tuin komt.
Tel je mee? En mocht je denken niet alle vogels te herkennen doe dan eerst even de quiz.
Hoe je moet tellen lees je op de website van de vogelbescherming:https://www.vogelbescherming.nl/tuinvogeltelling
Klik hier voor de quiz.
Het KBO bestuur had woensdag Ron de Kort uitgenodigd om toelichting te geven over het gebruik van het Flexvervoer. We komen de Hub borden immers steeds tegen, maar hoe werkt het nou precies?
Ron legt uit hoe je op de site
reizendoorzeeland.nl gemakkelijk een rit met de Flex kunt bestellen en zo je reis door heel Zeeland kunt plannen. Van 6 uur in de ochtend tot ’s avond 23.00 uur is reizen mogelijk en buiten de bebouwde kom halen ze je zelfs thuis op en brengen je op het eind van de rit weer netjes terug.
Tiny bedankt van de foto’s.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Poëzie die raakt":
Met regelmaat lost Bianca (teamassistente in de Elisabethparochie) haar belofte in en herinnert mij eraan dat ik weer een stukje mag schrijven voor de Nieuwsbrief. Een stukje dat ik dan meteen verbreed naar de Andreasparochie en de parochie Sterre der Zee, waar het ook wordt opgenomen in de nieuwsbrieven.
Voor Hengstdijk zijn er geen bijzonderheden te vermelden.
Klik hier voor de volledige versie.
Van Eddy ontvingen we een bericht en enkele foto's over het schoonmaken van de Wieg:
Woensdagmiddag rond 13 uur kwamen ze weer " de Wieg" een jaarlijkse onderhoudsbuurt geven, de machine werd van de trailer gehaald en richting water gereden. Alles even getest en het werkte allemaal, dus werd er begonnen met het kuisen van de put.
Dit apparaat heet dus een amfibievoertuig, dit kan rijden en varen dus erg makkelijk in gebruik. De machinist of chauffeur, het is maar net hoe je het noem, ging te water en al snel trok hij de eerste vracht met riet naar de andere zijde waar het dan op de kant werd getrokken. Zo is hij een paar uurtjes bezig geweest en was de Wieg weer geschoond, kan er weer een jaartje tegen.
Mooi werk gedaan door 1 persoon met zijn machine, een mooie uitvinding!
Eddy bedankt.
De activiteiten voor de komende week:
Maandag: We nodigen je van harte uit op maandag voor een gezellige bar avond in het dorpscentrum De Schuur.
Kom langs voor een drankje, bij te praten en een leuke avond met dorpsgenoten.
We hopen je daar te zien, tot dan
Bar geopend vanaf: 19:00 uur tot 22:00 uur.
Vrijdag: is de bar in het dorpscentrum geopend.
Kom naar een gezellige avond in De Schuur.
Er is weer kaarten met de Jokerclub, zowel jokeren als bieden wordt er gespeeld of gewoon gezellig aan de bar een drankje doen met dorpsbewoners en/ of vrienden.
Iedereen is welkom, dus loop gerust binnen.
Tot vrijdag.
Bar open: 19:00 uur, start kaarting: 19:30 uur.
Dinsdagmiddag, koffie drinken in de Schuur. Deze keer met een kostelijke verrassing; Limburg was over en ze hadden vlaaien meegebracht. Als wereldkampioen Limburgse vlaaienbakker vertelt Leo met passie waar een perfecte vlaai aan moet voldoen. We weten nu dat we voor de kersenvlaai Morellen nodig hebben en voor de appelvlaai Elstar, de boven en onderlaag moeten even dik zijn en ook de kersen moeten beslist niet te groot zijn.
Marijke en Leo bedankt dat jullie er waren en ons lieten genieten van deze verrukkelijke vlaaien.
Volgende week vervalt het koffieuurtje.
Wil je ervaring opdoen met moestuinieren, de grond bewerken en klaarmaken voor het inzaaien, of moeten we misschien nu al voorzaaien? Pleunie Verbrugge is iemand die er alles van weet. Met haar passie voor de biologische moestuin wil ze graag haar ervaring overdragen.
Ze is op zoek naar belangstellenden die samen met haar de moestuin komen bewerken en inzaaien.
Neem contact op met Pleunie via:
mverbrugge@zeelandnet.nl.
Een steeds terugkerend gespreksonderwerp is wel het weer. En dat is het altijd al geweest. De uitdrukking: ochtendrood, water in de sloot is dan ook echt niet nieuw, deze stamt uit een tijd dat er nog geen meteorologen waren en men naar de lucht keek om te kijken wat voor weer het zou gaan worden.
Gisterochtend op de Tasdijk was dit ochtendrood te zien. Vooraan op de foto zien we nog het amateur-weerstation van de fotograaf. Híj vertrouwt dus niet enkel op deze oude weerspreuken, maar weet wel dat er regen op komst is.
Het pootgoed is binnen, nog even en het kan de grond in. De grond is er nog niet precies klaar voor, maar we kunnen alvast wat zaad in potjes binnen laten voorkiemen, zodat die zaailingen met voorsprong de grond in kunnen zodra het iets warmer wordt.
We gaan wel opletten wat wanneer de grond in kan, in de polder hebben we voorbeelden te over, we gaan de boer op.
Afgelopen vrijdag organiseerde de KBO een gezellige High Tea-middag in een ontspannen en gemoedelijke sfeer. De tafels stonden vol met zoete en hartige lekkernijen, zorgvuldig klaargemaakt en met zichtbaar plezier uitgeserveerd.
Onder het genot van thee, koffie en een praatje werd er volop bijgepraat en gelachen. Het werd een middag waarin ontmoeting en gezelligheid centraal stonden, en waar iedereen zichtbaar van genoot. Kortom: een zeer geslaagde bijeenkomst die smaakt naar meer. Tiny bedankt voor de foto's.
Klik hier voor enkele foto's.
Langs de Vogel was het lange tijd stil. Geen aalscholver te bekennen, alsof ze voorgoed vertrokken waren. Maar gisteren ontvingen we van Carola een foto die ons verraste: een aalscholver, zittend op een tak
aan het water, in de typische houding die ze aannemen na een duik — met gespreide vleugels, badend in het winterzonnetje.
Het blijft een bijzonder gezicht: dat statige, bijna theatrale drogen van de veren, alsof de vogel zich even laat bewonderen. Misschien is het een teken dat ze terug zijn, of was het slechts een eenmalig bezoek.
Hoe dan ook, het was een mooi moment van herkenning, en een herinnering aan hoe levendig onze Vogel kan zijn. Carola bedankt.
Stichting Behoud Catharinakerk Hengstdijk heeft als doel ons mooie kerkgebouw voor de toekomst te behouden. Binnen het stichtingsbestuur zijn er nu een aantal wijzigingen.
Wies van Gemst heeft besloten uit te treden. Zij was al sinds 2004 penningmeester als opvolger van Fons Verboven. Zij heeft deze taak dus meer dan 20 jaar op zich genomen. We bedanken haar voor haar jarenlange inzet!
Ook is er versterking, aangezien Jurgen van Hoeve, Karel-Jan Kerckhaert en Jurgen Krieckaert als nieuwe bestuursleden zijn toegetreden.
Het voltallige bestuur is nu als volgt:
Voorzitter: Jo de Cock
Secretaris: Jurgen van Hoeve
Penningmeester: Jurgen Krieckaert
Lid: Eddie Prince
Lid: Karel-Jan Kerckhaert
Lid: Frank Mel
Draagt u het kerkgebouw een warm hart toe, en wilt u meer informatie en/of de stichting financieel steunen? Kijk dan op:
catharinakerk.hengstdijk.eu
Vrijdagavond heeft de badmintonclub weer een toernooitje gespeeld.
Het was een sportieve en gezellige avond met daarbij weer iets lekkers voor in de pauze.
Zeker iets bijzonders om te melden is het dat de jongste deelnemer 13 jaar is en de oudste 75+.
En nog meer bijzonder is het dat er drie personen uit één familie komen: opa, dochter, kleindochter!
Eline deed voor het eerst mee aan een badmintontoernooi en liet zien dat dit zeker een succes was met het behalen van haar 6e prijs!
Wij zijn supertrots op Eline!
De uitslag van het toernooi:
1. Simone-
2. Nancy-
3. Christine-
4. Saskia-
5. Loony-
6. Eline’
7. Yvonne-
8. André-
9. Peter-
10.Pieter-
11. Jill-
12. Caroline
De uitleg over de Hub, die twee weken geleden vanwege het slechte weer moest worden geannuleerd, is verplaatst naar 28 januari.
Tijdens deze bijeenkomst wordt toegelicht hoe de Zeeuwse hubs werken en hoe je gebruik kunt maken van de Flex‑dienst.
Locatie de Schuur, aanvang 14.00 uur.
Vrijdagavond werd er opnieuw fanatiek gekaart in het dorpscentrum. Zoals vertrouwd zorgde Eddy weer voor de uitslag, die hij ons keurig toestuurde. In totaal schoven 22 dorpsgenoten aan: 13 jokeraars en 9 bieders. Een mooie opkomst, en volgens de aanwezigen hing er opnieuw een gezellige, gemoedelijke sfeer aan de tafels.
Uitslag jokeren:
1. Willem
2. Ingrid
3. Annie
4. Christel
Uitslag bieden:
1. Gunther
2. Edwin
3. Sil
4. Wil
Enkele weken geleden hadden we een artiel over NLdoet waar we nog een keer aandacht aan willen besteden:
Half maart organiseert het Oranjefonds NLdoet. Op initiatief van de Dorpsraad doet Hengstdijk er op 14 maart aan mee. Het gebied rond de pomp upgraden is het eerste doel wat we op deze dag willen bereiken.
Daarom deze oproep:
Kom op zaterdag 14 maart vanaf 9.30 uur naar de dorpspomp en help mee om dit project tot een succes te maken. Heb je overigens zelf een idee voor NLdoet? Opgave kan via NL doet, of bij de Dorpsraad op dorpsraadhengstdijk@gmail.com.
Klik hier voor de website van NLdoet.
Dat honden slim zijn is wel bekend. Dat is de reden dat er honden worden opgeleid tot hulphond. De blindengeleidehond is wel een mooi voorbeeld. Je kunt ze eigenlijk alles aanleren.
Voor onze dorpsbewoners is het dan ook onbegrijpelijk te zien dat er steeds weer hondenpoep op de stoep ligt.
Vandaar het verzoek van de Dorpsraad om dit probleem nog eens onder de aandacht te brengen van de hondenbezitters: neem poepzakjes mee en ruim het op.
Van 30 januari tot en met 1 februari vormt Hulst het decor voor het WK Veldrijden. In totaal wordt er in zeven categorieën gestreden om de felbegeerde wereldtitels, waarmee de internationale veldrittop drie dagen lang neerstrijkt in onze regio.
Dat dit wereldkampioenschap juist in Hulst plaatsvindt, blijft bijzonder en geeft de gemeente opnieuw een sportief visitekaartje van formaat. Extra opvallend is dat Koning Willem-Alexander op 1 februari aanwezig zal zijn om een deel van het WK bij te wonen. Zijn komst onderstreept het belang en de uitstraling van het evenement, dat naar verwachting duizenden bezoekers trekt en wereldwijd gevolgd wordt.
Voor veel inwoners is het een unieke kans om topsport van dichtbij mee te maken en om Hulst even het middelpunt van de veldrijdwereld te zien worden.
Klik hier voor meer informatie.
Op 20 januari hadden we het genoegen om het artikel te gast te hebben in Hengstdijk. Tijdens onze wandeling door de polder kwamen we vogelspotter Kees tegen, die die dag op pad was met zijn camera. Gisteren ontvingen we vier prachtige foto's die hij toen heeft gemaakt.
De beelden zijn een treffende weergave van de Putting in de wintermaanden: een landschap van riet, water en gras, waar de ganzen het gebied duidelijk tot hun domein hebben gemaakt. De rust en het ritme van de natuur zijn voelbaar in elke opname.
Dank aan Kees voor het delen van deze sfeervolle foto's, een mooie herinnering aan een winterse dag in Hengstdijk.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Huiszegenkaart 2026":
Het is een oud gebruik om aan het begin van het nieuwe jaar het huis te laten zegenen. In veel Duitstalige landen is het nog steeds een traditie dat een priester bij de ingang van een woonhuis het jaartal en daarbij de letters 'C + M + B' opschrijft. In de loop der tijden zijn daar ook voorgedrukte kaarten bij gekomen, die boven de deur kunnen worden opgehangen. De laatste jaren wint de traditie van huiszegenkaarten in Nederland weer aan populariteit.
Catharinakerk: - maandag 26 januari 19.00 uur: viering woord- en gebed verzorgd door de werkgroep
Klik hier voor de volledige versie.
Flyer-speelkaarten van 2,4 x 3,5 x 2,0 cm
Ze zijn zó klein dat je ze bijna over het hoofd zou zien: een setje miniatuur speelkaarten van het sigarettenmerk Flyer Cigarettes, formaat luciferdoosje — 2,4 x 3,5 x 2,0 cm. Toch liggen ze daar, keurig in twee rijen, alsof ze klaar zijn voor een potje patience op kabouterformaat.
Waar ze vandaan komen? Vermoedelijk uit de jaren ’40, misschien rond WOII, toen reclame nog in je broekzak paste. Het merk Flyer – “Pure Gold Leaf Virginia” – werd geproduceerd door Turmac, en deze kaartjes waren een speelse bonus bij de rookwaar. Engels bedrukt, Nederlands verpakt, en inmiddels zeldzaam genoeg om verzamelharten sneller te doen kloppen.
Of ze ooit echt gebruikt zijn? Geen idee. Maar ze zijn een prachtig voorbeeld van hoe zelfs het kleinste object een vleugje geschiedenis kan dragen en een glimlach kan oproepen.
De wekelijkse boodschappen. Voor de één een noodzakelijk kwaad, voor de ander het hoogtepunt van de week, een soort mini‑vakantie, maar dan zonder cocktails en met een kar die altijd nét dat ene wiel heeft dat piept.
Het is een ritueel dat zich eindeloos herhaalt. Tassen mee, lege flessen mee, goede moed mee… en dan begint het gesjouw. Want hoe je het ook wendt of keert: lege flessen zijn alleen licht als je ze thuis in de schuur laat staan. In de supermarkt worden ze spontaan loodzwaar, vooral als je in de rij staat bij zo’n flessenautomaat die altijd precies bij jou besluit om kuren te krijgen. “Fles onbekend.” “Fles geweigerd.” “Fles verdacht.” Je zou bijna denken dat die machine een hekel aan je heeft.
En dan de grote vraag: Wat eten we deze week?
De ene helft van het dorp loopt rond met een keurig boodschappenlijstje, alfabetisch gesorteerd en afgestemd op de looproute van de winkel. De andere helft vertrouwt op het geheugen, en ontdekt thuis dat het geheugen helemaal niet te vertrouwen is. Dan sta je daar, met alles voor de macaroni… behalve de macaroni.
Maar goed, zo blijft het leven spannend. En uiteindelijk komt het altijd goed: of je nu met een volle tas thuiskomt of met het gevoel dat je wéér iets vergeten bent. Volgende week doen we het gewoon opnieuw. Het ritueel gaat door, net als de flessenautomaat die weigert, en de kar die piept. En eerlijk is eerlijk: zonder dat soort kleine ergernissen zouden we onder de linde een stuk minder te bespreken hebben.
De hele exercitie was nauwkeurig voorbereid, buurtbewoners vooraf geïnformeerd: de brandweer zou oefenen in en om de leegstaande woningen aan de Kievitstraat. De eerste trainingsavond op deze locatie was op 29 december de laatste afgelopen maandag. Tijdens de debriefing wordt nog eens besproken hoe deze oefening was verlopen. Een hele geruststelling dat zo’n goed getraind brandweercorps dag en nacht voor ons klaarstaat. Omwonenden zorgden voor het beeldmateriaal.
In de Putting zitten op deze zonnige maandagochtend veel vogels.
Juist dit heeft Kees uit Terneuzen naar Hengstdijk gelokt. Hij is een echte vogelspotter, zet zijn foto’s op Birdwatch. Sinds een jaar of tien is dit een hobby van hem. Met zijn camera, een Olympus inclusief enorme telelens, maakt hij de mooiste foto’s.
Kees bedankt voor deze ontmoeting, we hopen je nog vaak tegen te komen in de polder.
De natuur trekt zich terug, maar jouw kennis mag juist ontwaken. In deze speelse quiz ontdek je hoe dieren en planten de koude maanden doorkomen. Test je winterwijsheid, leer verrassende feiten en daag jezelf én anderen uit. Een mooie manier om even stil te staan bij de rust van het seizoen. Klik op de link, vul de quiz in en laat je verrassen door wat je allemaal al weet, of nog niet wist. Veel plezier!
Klik hier voor de quiz.
Dat kaartspelen een geliefd spel is, zien we op Hengstdijk met grote regelmaat. Als we de geschiedenis induiken blijkt het spelletje al eeuwen oud te zijn. Sinds de 15e eeuw spelen we met de huidige versie met harten, ruiten, klaveren en schoppen. De kaarten zagen er in die tijd toch nog wel iets anders uit: plaatjeskaarten met boer vrouw en koning hadden heel vroeger namen zoals Hector, Cezar en David.
Hier zijn nog enkele van deze historische speelkaarten te zien.
Vanaf februari organiseert De Schuur elke laatste zondag van de maand speelochtenden voor jong en oud. Van tekenen tot spelletjes, van bouwen tot kletsen, iedereen van 0 tot 100 jaar is welkom om mee te doen.
Het is een laagdrempelig initiatief dat draait om samen spelen, ontmoeten en ontspannen. Of je nu komt met je eigen speelgoed, iets wilt doneren, of een handje wilt helpen: alle info staat overzichtelijk in de flyer.
Klik hier voor de flyer.
De zaterdagmiddag was met 27 deelnemers voor deze tijd van het jaar uitstekend bezet. De sfeer zat er vanaf het begin goed in en het bleef spannend tot de allerlaatste ronde.
Bij de jokeraars greep Veronique haar kans: met een sterke eindsprint pakte ze overtuigend de overwinning.
Bij de bieders gebeurde iets wat we al maanden niet meer hadden gezien, er werden weer eens 5 boompjes gehaald. Een mooie prestatie en meteen hét gespreksonderwerp van de middag.
Uitslag jokeren:
1. Veronique
2. Rita
3. Christel
Uitslag bieden:
1. Albert
2. Ad
3. Jaqeuline
Komende vrijdag is het wederom kaarten om 19.30 uur, zaal open om 19 uur.