Terwijl buiten de zon het dorp in een nieuwe hittegolf zet, zoeken de mensen in ons dorp juist binnenshuis verkoeling. In De Schuur houden de vrijwilligers het hoofd koel, letterlijk én figuurlijk. Zodra de thermometer boven de 30 graden kruipt, zetten ze een extra openingsdag in.
De Schuur wordt zo een toevluchtsoord voor iedereen die thuis tegen warme muren aankijkt. Een plek waar je even kunt ademhalen, afkoelen en elkaar treffen zonder dat de hitte je op de hielen zit. Het is typisch Hengstdijk: als de zomer te fel wordt, zorgen we gewoon zelf voor een frisse plek.
Gisteren bezocht Omroep ZVL de Schuur en maakte er een kort verslag van.
Ook vanmiddag is de Schuur open.
Klik hier voor het filmpje.
Terwijl het juist planten zijn die van veel water houden, hebben de hortensia’s het deze zomer het wel heel zwaar te verduren. Het is er echt aan te zien, de meeste zijn al verbrand door de zon, we hebben er toch een paar gevonden die er nog redelijk bijstaan. Ze beginnen al een beetje papierachtig aan te voelen. Willen we er nog lang plezier van hebben dan is het nu de tijd om ze te drogen. Deden we dat vroeger op een vaas met een klein beetje water, nu kunnen we het proces versnellen door ze te drogen in kattenkorrels, zand of silicagel. De kleur frissen we op met een spuitbus, zo gaan we komende winter nog steeds genieten van de hortensia.
Wat drinkt de dorstige Hengstdijker het beste. Wij hebben het eens uitgezocht.
De warmte houdt aan, en dus wordt er in Hengstdijk flink wat afgeklokt. Flessen, bekers, kannen, veldflessen, alles wat water kan bevatten, wordt deze dagen ingezet. Maar terwijl we proberen koel te blijven, duikt een oude discussie weer op: wat is nu eigenlijk beter om te drinken, flessenwater of gewoon kraanwater?
Veel mensen zweren bij bronwater “van ver”, anderen vullen zonder nadenken de glazen rechtstreeks uit de kraan. En ergens tussen die twee kampen staat de dorstige dorpsbewoner die vooral wil weten: maakt het echt uit?
In tijden van hitte, dorstige tuinen en puffende mensen is het misschien goed om eens te kijken wat we hier in Nederland — en dus ook in Hengstdijk — eigenlijk uit onze kraan krijgen, en of dat dure flesje uit de supermarkt daar wel tegenop kan.
In Nederland is kraanwater vrijwel altijd de beste keuze: het wordt strenger gecontroleerd, is goedkoper, milieuvriendelijker en bevat doorgaans minder microplastics dan flessenwater. Flessenwater wint alleen in een paar heel specifieke situaties: wanneer je het écht lekkerder vindt qua smaak, wanneer je onderweg bent en geen kraan hebt, of wanneer je water met koolzuur wilt.
Kortom: voor de meeste dorstige momenten in Hengstdijk is het kraantje thuis de beste vriend.
Vandaag, maandag en morgen 4 augustus worden opnieuw extreme temperaturen verwacht.
Daarom is besloten om De Schuur beide middagen te openen als koele plek voor iedereen die even wil ontsnappen aan de hitte.
De Schuur is open van 14.00 tot 17.00 uur.
Iedereen is welkom om binnen te lopen, af te koelen en een praatje te maken.
In de vroege ochtend is het deze dagen ideaal om alles open te zetten en het huis wat te laten afkoelen. Gistermorgen kwam een buurtkat even inspectie houden: de kokosmat in de hal werd zorgvuldig gekeurd.
Blijkbaar voldeed het keuringsrapport ruimschoots, want daarna strekte de kat zich behaaglijk uit en bleef er op zijn gemak liggen — alsof het altijd al zijn vaste plek was geweest.
Vandaag is het Nationale Watermeloendag, een feestdag die niemand écht viert, maar waar iedereen toch een beetje blij van wordt. In deze warme dagen is het misschien wel het meest zomerse stuk fruit dat er bestaat. Fris, zoet en altijd een beetje feestelijk.
In veel tuinen en op terrassen wordt vandaag een meloen aangesneden, soms gewoon als tussendoortje, soms als vrolijke afsluiter van de dag.
Een klein moment van zomer, precies zoals we het hier graag hebben.
Gisteren werd er weer gekaart in het dorpsceentrum.
Een erg drukke kaartmiddag op zaterdag, met maar liefst 49 kaarters, verdeeld over 18 bieders en 31 jokeraars.
De gezelligheid was weer volop aanwezig, en het bleef spannend tot de laatste tafel uitgespeeld was. Van Eddy ontvingen we de uitslagen:
Bieden: 1. Albert, 2. Wil, 3. Sil
Jokeren: 1. Veronique, 2. Rita, 3. Mario
Er waren dit weekend weer diverse vluchten. Erik stuurde ons de uitslagen:
De mooie zaterdag is weer voorbij, de meeste duiven weer thuis en de winnaars weer bekend.
Op Morlincourt ging de winst naar Jac en Lida vd Bosch.
En op Vivonne was deze wederom voor Gerben en Werner de Boey.
Allen een dikke proficiat.
Klik hier voor de uitslagen.
Gisterenmorgen gingen we al om 5.15 uur op ronde. Op dat uur ligt de polder nog in een soort zachte stilte: koel, helder en met een dunne nevel die alles net een tikje frisser laat aanvoelen.
In de Putting kwamen we weinig tegen, zelfs de kraaien leken nog te slapen. De velden lagen er stil bij, met alleen het zachte licht van de opkomende zon dat door de mist heen brak. Het soort ochtend waarop je bijna vanzelf langzamer gaat lopen, gewoon om niets te missen.
De glas‑in‑loodramen van de Catharinakerk behoren tot de meest bijzondere elementen van het gebouw. Ze tonen klassieke Bijbelse scènes, zoals de Annunciatie, geschonken door parochianen uit Hengstdijk. Het handgeschilderde glas, de mondgeblazen kleurstukken en de ambachtelijke loodlijnen maken deze ramen tot waardevol religieus erfgoed.
Nu de kerk verkocht is en er plannen zijn voor appartementen, is het goed om stil te staan bij de betekenis van deze ramen. Ze vertellen een verhaal van geloof, gemeenschap en vakmanschap dat meer dan een eeuw heeft standgehouden. Wat er ook verandert, dit stukje dorpsgeschiedenis verdient aandacht. Misschien is het goed om nog één keer te kijken — echt te kijken — naar wat daar hangt. Want erfgoed is vaak het eerste dat sneuvelt, en het laatste dat wordt betreurd.
Op 1 augustus 1793 besloot Frankrijk dat het genoeg had van ellen, voeten, duimen, roeden, en andere lokale grillen. Het land zat midden in de Revolutie, en orde moest terugkeren, zelfs in de meetlat. Wetenschappers kregen de opdracht een universele maat te maken, gebaseerd op iets dat niemand kon betwisten: de aarde zelf.
Zo werd de meter geboren: één tienmiljoenste deel van de afstand van de Noordpool tot de evenaar. Een prachtig idee, al bleek de aarde later toch iets minder rond dan gehoopt. Maar goed, het begin was er.
Leuke twist: “Sindsdien meten we alles in meters, van de hoogte van de kerktoren tot de lengte van de vis bij de hengelsportvereniging.”
De activiteiten voor de komende week:
Dinsdagmiddag is koffiemiddag in het dorpscentrum. Kom gezellig langs voor een kopje koffie, een praatje en een fijne ontmoeting. Iedereen is van harte welkom
Van 14:00 uur tot 16:00 uur.
Vrijdagavond is de bar geopend in De Schuur. Kom gezellig langs en begin samen met ons het weekend. Gezellig een drankje doen, even bijpraten en genieten.
Ook de Jokerclub is weer van de partij. Zin in een gezellig potje kaarten? Je kunt meedoen met Bieden en Jokeren. Of je nu een ervaren kaarter bent of gewoon voor de gezelligheid komt, iedereen is welkom.
Kom gezellig binnen, schuif aan en maak er samen een mooie avond van.
Bar open vanaf 19:00 uur, start kaarting 19:30.
Het is alweer een tijd geleden dat we aandacht hebben besteed aan het werk van Jac de Jonge, onze huis- en kunstschilder uit de Pauluspolder. Gisteren ontvingen we een bericht van Fine Art Enschede, die een schilderij tegenkwam uit 1948, gesigneerd Jac Jonge. De vraag luidde of dit werk afkomstig zou kunnen zijn van “onze” Jac de Jonge.
Het schilderij is als foto meegestuurd, en op het eerste gezicht lijkt het qua stijl en signatuur goed aan te sluiten bij de werken die wij kennen. Toch durven we het niet met volledige zekerheid te bevestigen.
Daarom leggen we de vraag graag bij onze lezers neer: herkent iemand dit werk, of weet iemand meer over het oeuvre van Jac de Jonge in de jaren ’40? Alle aanvullende informatie is welkom — zo houden we samen het verhaal van onze lokale kunstenaars levend.
Reactie naar: info@hengstdijk.eu
Het bestuur van de Schuur had een adviseur uitgenodigd om de gebruikers van het dorpscentrum warm te maken voor verplaatsing van het dorpshuis naar de leegstaande school. Zo was Eva Broekhuizen afgereisd naar Hengstdijk, dit initiatief wordt vanuit het LSA ondersteund. Waar LSA precies voor staat is niet meteen duidelijk geworden, het was iets met bewoners. Meteen al kwam de vraag ter tafel: ‘kunnen jullie, of willen jullie naar een andere plek gaan en kunnen we daar dan een noodsteunpunt maken.’ Zo werden de gemoederen in dit “Very cool café” al snel aardig verhit.
Deze week o.a het artikel "Bericht van het parochiebestuur"
De afgelopen weken zijn hectisch geweest – niet alleen voor u als parochiaan, maar ook voor ons als bestuur van de parochie H. Maria Sterre der Zee. Er speelde veel tegelijk, zowel organisatorisch als pastoraal, en dat vroeg van iedereen extra inzet, flexibiliteit en geduld.
Wij willen u danken voor uw begrip, betrokkenheid en vertrouwen. Het is in zulke drukke perioden dat de kracht van onze gemeenschap zichtbaar wordt: mensen die meeleven, meedenken en elkaar ondersteunen.
Klik hier voor de volledige versie.
Deze week ontvingen we opnieuw een prachtige creatieve bijdrage: een aquarel van Rina, vergezeld van een herkenbaar en glimlach‑opwekkend gedicht van Katrien.
In één oogopslag zie je het contrast tussen de dagelijkse drukte en dat ene stille moment dat je soms zomaar ergens vindt, zelfs in een omgekieperde kruiwagen.
De zachte kleuren van het landschap, het ontspannen zitten, het boek op schoot: het geheel straalt een rust uit die je bijna zelf kunt voelen.
Het gedicht sluit daar mooi op aan, met die typische knipoog naar het huishouden, de rommel, het “even weg” willen.
Samen vormen schilderij en tekst een klein verhaal over ruimte maken voor jezelf, hoe eenvoudig die plek soms ook is.
Een bijdrage die je even laat glimlachen én ademhalen.
Vakantie is de periode waarin we duizenden euro’s betalen om exact dezelfde ruzies te voeren als thuis, maar dan met muggen erbij en in een hitte waarin plastic smelt.
De ellende begint al bij het inpakken. Mijn partner hanteert de 'just in case'-methode. Dit betekent dat er een complete mobiele apotheek, vier winterjassen (want "het kan afkoelen in Zuid-Frankrijk") en drie kilo aardappelen in de kofferbak moeten. Onze gezinsauto lag dit jaar zo diep op de weg dat de bumpers bij elke verkeersdrempel vonken trokken. De Franse douane keek ons aan alsof we een illegale verhuizing aan het uitvoeren waren.
Na veertien uur filerijden in een rijdende broeikas, waarin de airco spontaan besloot te staken, kwamen we aan op de 'luxe idyllische camping'. "Idyllisch" is kampeerderstaal voor "er is geen wifi en de dichtstbijzijnde supermarkt is twee uur rijden over een bergpas".
Vervolgens moet de tent worden opgezet. Dit is de ultieme relatietest. Gewapend met een handleiding die leek op een geheim Russisch krijgsplan, stond ik in de brandende zon te hameren op haringen die spontaan dubbelvouwden op de Franse harde grond. Na drie uur bloed, zweet en echtscheidingsdreigementen stond het ding. Scheef, maar hij stond.
Toen kwam de nacht. Slapen op een luchtbed dat elk uur tien procent van zijn lucht verliest, is een unieke ervaring. Je begint als een koning en eindigt om vier uur 's ochtends als een gestrande zeehond op de ijskoude, harde grond. Ondertussen voerde een Franse supermug een sonate uit vlak naast mijn linkeroor.
De volgende ochtend liep ik met een wc-rol onder mijn arm over de camping, knikkend naar wildvreemde lotgenoten die er net zo geruïneerd uitzagen als ik. We keken elkaar aan met een blik van: wij zijn aan het genieten. En het mooie is: over een week gaan we thuis aan iedereen vertellen hoe 'heerlijk ontspannen' het was.
We kunnen het ons nog nauwelijks voorstellen, een wereld zonder telefoon. Maar 150 jaar geleden was met elkaar bellen helemaal niet mogelijk.
Pas in 1876 kreeg Alexander Graham Bell patent op een werkende telefoon.
Op 10 maart van dat jaar vond het eerste gesprek plaats tussen Bell en zijn assistent.
Wie de eerste bezitter van een telefoon in Hengstdijk was weten we niet, maar in de telefoongids van 1926 wordt een 4-tal aansluitingen vermeld: de toenmalige burgemeester Leo van Esbroeck, het Gemeentebestuur, Pastoor de Kerf en molenaar Bilterijst.
In 1950 was dat aantal al gegroeid tot 10 of 11.
In de jaren ’80 van de vorige eeuw was nagenoeg iedereen aangesloten op het vaste telefoonnet.
Momenteel zijn er nog maar weinig vaste aansluitingen. Bijna iedereen, van jong tot oud, heeft een mobiele telefoon. En niet alleen om te bellen. Het is het communicatiemiddel bij uitstek geworden met ontelbaar veel mogelijkheden.
Op 31 juli staan we stil bij een beroep dat vaak onzichtbaar blijft, maar elke dag het verschil maakt: dat van de boswachter. Veel mensen kennen hem of haar als het vriendelijke gezicht dat je tegenkomt op een wandelpad, maar achter dat beeld schuilt een wereld van keuzes, kennis en verantwoordelijkheid. Boswachters houden onze natuur gezond, veerkrachtig en toegankelijk, van het maaien van paden tot het beschermen van kwetsbare planten en dieren, en van waterbeheer tot het oplossen van lastige dilemma’s in het veld.
Tijdens de Internationale Dag van de Boswachter openen zij op verschillende plekken in Nederland hun werkgebied voor bezoekers. Je kunt vragen stellen, verhalen horen uit de praktijk en zelfs met een boswachter op pad om te zien hoe natuurbeheer er van dichtbij uitziet. Een mooie gelegenheid om eens stil te staan bij het werk dat onze natuur draaiende houdt.
Klik hier voor
meer info.
Sommige verhalen beginnen niet in een dorp, maar in een broeierige Delta aan het einde van de 19e eeuw. Daar, tussen veldarbeid, gospel en rauwe levensliederen, ontstond een muziekstijl die de wereld voorgoed zou veranderen.
Een simpel ritme, een krakende gitaar, een stem vol leven — en toch het begin van een muzikale revolutie. Het artikel dat we vandaag delen neemt je mee naar die kraamkamer van de Blues, waar een heel muzikaal geslacht werd geboren.
Met dank aan Piet.
Klik hier voor het verhaal.
Nieuwe ambulancepost voor Oost-Zeeuws-Vlaanderen.
De nieuwe ambulancepost in Hulst komt langs de N290 (Rondweg Hulst), ter hoogte van de rotonde aan de Oude Zoutdijk, aan de rand van de stad.
De bouw staat gepland na de zomer van 2026.
De voorbereidingen zijn al in volle gang.
De bomen zijn gerooid en de wortels ervan uit de bodem verwijderd.
Volgens de planning neemt de ambulancedienst de nieuwe post medio 2027 in gebruik.
De huidige ambulancepost bevindt zich nog aan de Lyceumstraat 20 in Hulst.
Vanuit de nieuwe post kan nog sneller hulp worden geboden.
Landelijk is het een zeer droge zomer. Volgens het KNMI behoort 2026 inmiddels tot de droogste jaren sinds het begin van de metingen, met een snel oplopend neerslagtekort en lage rivierafvoeren.
De droogte is het grootst bij ons hier in Zeeuws-Vlaanderen en in de kop van Noord-Holland.
Met alle gevolgen vandien. Aardappels die niet willen groeien, bieten die liggen te ‘’slapen’’ en gele gazons.
Sproeien helpt niet of nauwelijks.
Hier bij ons bedraagt het neerslagtekort inmiddels ongeveer 300 mm, aanzienlijk hoger dan in de rest van het land.
De regen van zondag heeft weinig bijgedragen aan het tekort. In Hengstdijk is slechts 3 mm
regen gevallen.
Woensdag en donderdag worden opnieuw extreme temperaturen verwacht.
Daarom is besloten om De Schuur beide middagen te openen als koele plek voor iedereen die even wil ontsnappen aan de hitte.
De Schuur is open van 14.00 tot 17.00 uur.
Iedereen is welkom om binnen te lopen, af te koelen en een praatje te maken.
Het is middernacht. Als we buitenkijken zien we nog een paar lantaarns, met tussen de sluierbewolking een wassende maan. De bewolking geeft aan de maan een feeëriek beeld, sprookjesachtig.
Ze is meer dan de helft verlicht, bijna volledig rond. Al héél binnenkort, op 29 juli, is het volle maan, de bokkenmaan.
De maan staat dan in het sterrenbeeld Steenbok en heeft deze naam gekregen vanwege het nieuwe gewei van de jonge herten in deze tijd van het jaar.
Gisteren hield HSV De Vogel opnieuw een viswedstrijd, en het was precies zo’n dag waarop je moeiteloos een paar uur langs het water doorbrengt. Het was heerlijk weer: rustig, helder en met genoeg zon om het aangenaam te maken zonder dat het te warm werd.
Langs de waterkant hing een ontspannen sfeer. De deelnemers zaten geconcentreerd te vissen, maar er was ook ruimte voor een praatje en een lach. Tijdens ons bezoek werden er verschillende vissen gevangen, van kleine voorntjes tot een paar mooie grotere exemplaren. Het blijft altijd leuk om te zien hoe elke vangst — groot of klein — toch even voor opwinding zorgt.
De combinatie van goed weer, rustige waterkant en een gezellige groep vissers maakte het weer een geslaagde ochtend. De foto’s in het album geven een mooi beeld van de wedstrijd en de sfeer langs het water.
Uitslag: 1e: Fons Roctus met 4.860 gram,
2e: Gino Roctus met 4.540 gram,
3e: Pascal Warrens met 3.840 gram
Klik hier voor het fotoalbum.
Dinsdagmiddag is het tijd voor een gezellige koffiemiddag in dorpscentrum De Schuur. Van 14:00 tot 16:00 uur staat de koffie en thee klaar en ben je van harte welkom voor een praatje en een ontspannen middag. Kom langs en neem gerust iemand mee.
Zaterdag is de bar in het dorpscentrum. Geopend. Vanaf 13:00 uur ben je van harte welkom voor een drankje, een hapje, een gezellig gesprek, een kaartje leggen of gewoon een moment van ontspanning. Start kaarting om 14:00 uur. Zowel zowel jokeren als bieden. Daarnaast is er ook onze maandelijkse tombola met leuke prijzen. Kom langs en geniet van de gezellige sfeer. Iedereen welkom.
Gisteren vond in de Schuur de kaartmarathon plaats — een lange, gezellige dag met volop spanning aan de tafels. Tussen de rondes door werd er goed gelachen, fanatiek gespeeld en aan het einde van de dag stond er een heerlijke barbecue klaar voor de deelnemers.
In totaal deden 40 spelers mee: 28 jokeraars en 12 bieders.
Uitslag jokeren:
1e René, 2e Anita, 3e Yvonne.
Uitslag bieden:
1e Peter, 2e Ad, 3e Will.
Klik hier voor het fotoalbum.
Anita bedankt.
Er waren dit weekend weer diverse vluchten. Zoals elke week stuurde Erik ons de uitslagen:
De vlucht dag is weer ten einde, de meeste duiven zijn weer thuis en de uitslagen weer bekend.
Bij de jonge duiven vanuit Morlincourt ging de winst naar Cees van Koppen.
Op Chateaudun was deze eer voor Paul Dhondt.
En op Bergerac ging Frans Braem er met 1 en 2 vandoor, wat tevens de overwinning in Afdeling Zuidwest betekend.
Allen een dikke proficiat.
Volgend weekend, nog een Dagfond vlucht en de Jong weer vanuit Morlincourt.
Klik hier voor de uitslagen.
De geldautomaat in Kloosterzande is vernieuwd, en dat is goed nieuws voor iedereen die er regelmatig gebruik van maakt. De oude automaat had de laatste tijd vaak kuren: storingen, foutmeldingen of simpelweg moeite met het vinden van de juiste biljetten, waardoor hij er soms helemaal mee stopte.
Met de vernieuwde automaat hopen we op een stuk meer betrouwbaarheid.
Voor de inwoners én voor bezoekers is het fijn dat de dichtsbijzijnde geldautomaat weer werkt.
Ondanks de warmte doen sommige vlinders het bijzonder goed deze zomer. Gisteren zagen we al een reeks Atalanta’s, nu zien we op het blad van een sering een Spaanse
vlag, een dag actieve nachtvlinder. We lopen al heel wat jaartjes naar vlinders te kijken, dit is pas de tweede keer dat wij hem tegenkomen.
De ondervleugels zijn rood. Met de felgele strepen van de bovenvleugels vormen ze de kleuren van de Spaanse vlag, vandaar die bijzondere naam.
Gisteren werd er weer gekaart in het dorpsceentrum.
Er waren in totaal 26 kaarters die allen voor het jokeren kozen. Van Eddy ontvingen we de uitslag:
1. Veronique
2. Lizet
3. Diny
Met een kraantje en vooral veel mankracht wordt in het begin van de Meerkoetstraat een betonnen damwand geplaatst, om zo grond te kunnen ophogen.
We spreken de bewoner. Ze wonen hier sinds begin vorig jaar en zijn de tuin enigszins aan het herinrichten: met deze nieuwe wanden kan het oppervlak aangevuld worden met grond en wordt de voortuin een
stuk groter.
In de tuin staat een vijgenboom. Dit jaar draagt hij rijkelijk vruchten. Inmiddels dwingt de hoogte van de boom ons om er een heleboel te laten hangen, ze zijn overrijp. De Vanessa Atalanta’s of Admiraalvlinders zijn er dol op.
We zien er tientallen op de vijgen, ze drinken zich er helemaal zat aan. Vogels hebben het dan weer gemunt op die vlinders. Door de alcohol verliezen de vlinders een groot deel van hun alertheid en zijn stukken minder scherp dan normaal.
Daarom komen we hier een heleboel atalanta’s tegen die een stuk van hun vleugel missen. Ook hier geld dus dat overmatig drankgebruik risicovol is.
De nieuwsbrief van de parochie is deze week erg kort gehouden. Enkel de geplande activiteiten worden vermeld, zonder verdere achtergrond of toelichting. Het geeft de indruk dat men na de vorige nieuwsbrief weinig meer heeft willen of kunnen delen.
Catherinakerk: maandag 27 juli 19.00 uur: viering van woord en gebed verzorgd door de werkgroep.
Klik hier voor de volledige versie.
In de PZC/De Stem lezen we dat de gemeente Hulst actief op zoek is naar geschikte verblijfplaatsen voor vleermuizen in verschillende dorpen. In Hengstdijk hoeven ze daarvoor niet ver te kijken.
In de Catharinakerk leeft namelijk de zeldzame grijze grootoorvleermuis, een soort die in Nederland maar op enkele plekken voorkomt. Bij een telling in 2025 werd bovendien een groepje jonge bruine grootoren aangetroffen in de kerktoren. Daarmee blijkt de kerk niet alleen een monument,
maar ook een waardevolle natuurplek.
Wie de afgelopen dagen langs de Catharinakerk liep, merkte het misschien: er hangt een andere stilte dan anders. Niet de gewone, vertrouwde rust van een gebouw dat al generaties lang in het dorp staat, maar een stilte die iets vraagt. Alsof de kerk zelf even moet bijkomen van het nieuws, net als wij.
Op straat wordt er zacht over gesproken. Niet luid, niet verontwaardigd, Hengstdijk is daar te nuchter voor, maar met dat mengsel van hartzeer en berusting dat alleen ontstaat wanneer iets ouds plotseling niet meer vanzelfsprekend blijkt. Een gebouw is tenslotte nooit alleen steen. Het is een plek waar herinneringen blijven hangen: de boekenmarkten, de concertjes, de tentoonstellingen, de momenten waarop je even naar binnen stapte om te kijken wat er te zien was, of gewoon om te luisteren naar de stilte.
En nu staat het daar, dezelfde muren, dezelfde toren, dezelfde schaduw op het plein… maar toch anders. Alsof het dorp een pas op de plaats maakt. Alsof iedereen zich afvraagt wat dit betekent, niet alleen voor het gebouw, maar voor het gevoel van samen.
Misschien is het goed om dat even te benoemen. Niet om het verleden vast te houden, maar om te erkennen dat sommige plekken meer dragen dan je op het eerste gezicht ziet. En dat een dorp soms even moet ademen wanneer er iets verschuift.
Onder de linde is het nog steeds rustig. Maar de stilte klinkt net een toon lager.
In 1892 werd gelijk met het opleveren van de H. Catharinakerk het hoofdaltaar geplaatst. Het is gemaakt door Jos van Genk-Seelen en het enige nog intact gebleven altaar van zijn hand. Naderhand, in 1897, zijn in de nissen in dit altaar vier beeldjes geplaatst, gemaakt in het kerkkunstatelier Billaux-Grossé in Brussel. Waarom specifiek voor deze heiligen is gekozen, weten we niet, maar ze stellen de H. Malachias met staf en boek, de H. Juliana met zwaard, de H. Agnes met lam en H. David met harp voor.
Voor de liefhebbers van lang kaarten op één dag is het komende zaterdag dé uitgelezen kans om mee te doen. Dan wordt er een marathonkaarting gehouden in De Schuur.
De kaarting begint om 10.15 uur; de deuren gaan open om 10.00 uur.
Er worden ongeveer acht ronden gespeeld, afhankelijk van hoe vlot het allemaal verloopt.
Tussen de boompjes door zijn er broodjes ham en kaas te koop om de middag goed door te komen.
Voor de mensen die zich al hebben opgegeven, is er na afloop een BBQ. De inschrijving daarvoor is inmiddels gesloten, maar wie weet is er nog een extraatje.
Kortom: het belooft een lange en gezellige dag kaarten te worden in De Schuur.
Alle deelnemers alvast veel succes gewenst. Eddy bedankt.
Meerdere inwoners in de gemeente Hulst kregen de afgelopen dagen een verdachte e‑mail over een “openstaande parkeerboete”. In dat bericht staat dat er een aanmaning klaarstaat en dat er snel betaald moet worden. Het lijkt allemaal officieel, maar het is pure oplichting.
Het CJIB stuurt nooit verkeersboetes of aanmaningen per e‑mail. Nooit. Wie toch zo’n bericht ontvangt, doet er goed aan niet te klikken, niets te betalen en de e‑mail direct te verwijderen.
Twijfel je of een bericht echt is? Neem dan contact op met de gemeente of controleer het via de officiële kanalen van het CJIB. Zo voorkom je dat criminelen met je gegevens of geld aan de haal gaan.
Een beetje extra alertheid kan veel ellende schelen en door deze waarschuwing te delen help je ook anderen in onze dorpen veilig te blijven. (Bron: Gemeente Hulst)
Langs de Karnemelkstraat staan, net als in voorgaande jaren, weer volop rietsigaren: de fluweelbruine bloemkolven van de grote lisdodde. Ze groeien in ondiep, voedselrijk water en vormen een kleine wereld op zichzelf. Tussen de lange bladeren vinden amfibieën en insecten een veilige schuilplaats, terwijl de plant het water zuivert en zo bijdraagt aan een gezonde slootkant.
De lisdodde is bovendien een plant met een rijke geschiedenis. Vroeger diende de kolf als fakkel, tondel om vuur te maken en zelfs als lampenpoetser. Het zachte zaadpluis uit de rijpe sigaren werd gebruikt als isolatiemateriaal en als vulling voor kussens en reddingsvesten. En de stevige bladeren waren ideaal voor het vlechten van matten, manden en stoelzittingen.
Een alledaags beeld in onze polder, maar eigenlijk een bijzonder stukje levende traditie.
In Hengstdijk houden we wel van een beetje creativiteit, en op zaterdag 22 augustus komt dat helemaal tot leven. In de Norbertijnenstraat verandert de woning van Irene de Nijs in een kleurrijke ontmoetingsplek voor iedereen die
van kaarten maken houdt. Stap binnen, snuffel tussen knipvellen, stickers, papier en mallen, en laat je inspireren door een ruime keuze aan handgemaakte kaarten. Het is een gezellige dag vol ideeën, materialen en vrolijke gesprekken, precies zoals een echte kaartenparty hoort te zijn.
Mariannes Handwerk en Ann’s cadeauartikelen maken het aanbod compleet, zodat iedere bezoeker met nieuwe inspiratie naar huis gaat.
We komen haar tegen in de tuin, de wespspin. Ze hangt met haar kop omlaag in het web.
Alleen de vrouwtjes hebben deze duidelijk geringde poten en geel-zwart gestreept lijf. Deze vrouwtjes kunnen zo’n 2,5 cm groot worden en met poten wel 3,5 cm.
Ze vallen voornamelijk op door de tekening en formaat. Als gevolg van de verandering van het klimaat, waren het,
tot zo’n 50 jaar geleden, mediterrane spinnen. Toen zag je ze hier niet.
Een zomerquiz klinkt licht en luchtig, maar deze editie vraagt toch nét wat meer denkwerk. We kregen een link toegestuurd naar een online Zomerwoordenquiz, een spel van twintig vragen waarin taalplezier en hersenkrakers elkaar afwisselen. Het woord ‘zomerwoordenquiz’ zelf is al een klein feestje voor scrabbleliefhebbers, maar de vragen zijn verrassend pittig.
Wie zin heeft in een korte, uitdagende hersengymnastiek kan zich hieronder aan de quiz wagen.
Klik hier voor de quiz.
In de jaren zestig ontstond in Engeland een jeugdcultuur die niets te maken had met nette pakken of keurige carrières. Terwijl het land zich heropbouwde, zochten jongeren hun vrijheid op twee wielen: snelle, rauwe Britse motoren die uitnodigden tot avontuur. Uit die mix van rock-’n-roll, lef en pure snelheid ontstond een iconische subcultuur die tot op de dag van vandaag voortleeft.
Voor wie het hele verhaal wil lezen over de Rockers, de beruchte Jukebox‑race en de geboorte van de Café Racer, hebben we hieronder een uitgebreide PDF toegevoegd. Met dank aan Piet.
Klik hier voor het verhaal.
In de gemeente Hulst blijft de verkoop van meerdere kerken de gemoederen bezighouden. Niet alleen inwoners en vrijwilligers stellen vragen, ook in de lokale politiek wordt de situatie nauwlettend gevolgd. Het CDA Hulst heeft inmiddels schriftelijke vragen ingediend om meer duidelijkheid te krijgen over de gang van zaken, de communicatie en de toekomst van deze gebouwen. In het gelinkte artikel lees je welke punten zij aan de gemeente voorleggen.
Klik hier voor het artikel.
De Westerschelde is een plek waar je de natuur nog echt voelt ademen: het ritme van het getij, de geur van slik en schor, de vogels die hun weg vinden tussen zoet en zout. Maar achter dat mooie beeld schuilt een kwetsbaar ecosysteem dat steeds meer onder druk staat. Vervuiling, verstoring en ruimtegebrek knagen aan een landschap dat voor miljoenen trekvogels van levensbelang is. Staatsbosbeheer waarschuwt dat het tijd is om de Westerschelde opnieuw lucht en ruimte te geven. In een artikel vertellen boswachters en vogelbeschermers waarom dit estuarium zo uniek is, en waarom het behoud ervan ons allemaal aangaat.
Klik hier voor het artikel.
Van Erik ontvingen we de uitslagen van de duiven:
Hierbij de uitslagen van zaterdag, we hadden 2 vluchten eentje voor Jong en Oud en de Nationale Dagfond vlucht vanuit Issoudun met bijn a 21.000 duiven in concours.
In Morlincourt konden de duiven om 9uur huiswaarts keren en in Issoudun had om 7u30 het startschot geklonken.
Het werden 2 mooie concoursen met een diversiteit aan winnaars,
Op Morlincourt Jong ging de winst naar Jimmy Verheijden.
Op Morlincourt Oud ging deze naar Gebr. Van Beveren.
En op Issoudun, gezamenlijk ingekorfd met zustervereniging Heikant, ging de winst naar Junior van Beveren.
Allen een dikke proficiat.
Volgend weekend staan, Bergerac, Chateaudun en wederom Morlincourt op de agenda.
Klik hier voor de uitslagen.
Nu het punt aanbreekt dat het interieur van de kerk van de Heilige Catharina in de containers van het bisdom dreigt te verdwijnen, brengen we nog enkele plaatjes van wat er zoal in de kerk staat.
Soms helemaal niet waardevol, maar de emotionele waarde ervan is niet te betalen. Hier hebben we een beeld van de heilige Anna, wiens feestdag op 26 juli wordt gevierd.
Op deze dag gaan we haar hulp zeker vragen.
Haar wijsheid kan in onze tijd nog van pas komen.
In de
nieuwsbrief probeert de parochie uit te leggen waarom de kerken zijn verkocht en
hoe de toekomst eruit zou kunnen zien. Toch schuurt de boodschap: er wordt veel
gesproken over verbondenheid en respect voor het verleden, terwijl de dorpen
zelf geen stem hebben gehad in deze beslissing. De kloof tussen de woorden en de
werkelijkheid is moeilijk te negeren.
Wie de uitleg zelf wil lezen, vindt de nieuwsbrief hieronder.
Klik hier voor de volledige versie.
Ook Omroep Zeeland besteedde aandacht aan de verkoop van de kerken.
Gisteren was er een interview met Jo de Cock.
Klik hier voor de uitzending, het stukje over de Catharinakerk begint na ongeveer 4 minuten.
De Canadese gans is een exoot, ooit is hij als hobbyvogel de wijde wereld ingetrokken en heeft zich verspreid.
Altijd op zoek naar water en fris groen blad, zijn ze niet meer weg te denken in de Putting. Bij laag water trekken ze regelmatig naar de Saeftinghe om daar te foerageren tussen de schorren. Op deze warme dag komen we er eentje tegen die op zoek is naar water en vers gras.
In de koelte van de Schuur was er vrijdag weer een kaarting. Eddy stuurde ons de uitslag:
Voor de vrijdagmiddag was het een drukke kaarting met 30 deelnemers.
Vandaag ging het niet alleen over het kaartspel; ook het actuele nieuws over de kerkendumping werd besproken. Vooral de oudere deelnemers keurden dit stevig af — woorden als “schande” en andere verwensingen richting het bisdom passeerden de revue.
En tussendoor werd er natuurlijk ook gewoon gekaart, met de volgende uitslag:
Jokeren:
1e Paul, 2e Diny, 3e Veronique.
Bieden:
1e Jozef, 2e Albert, 3e Wil.
De volgende kaarting is op zaterdag 1 augustus.
Bij deze kaarting heeft iedereen prijs en er is bovendien weer een mooie tombola.
Tot dan!
Hengstdijk is deze week hard geraakt. De Catharinakerk, al meer dan een eeuw het herkenningspunt van ons dorp, blijkt verkocht te zijn aan een projectontwikkelaar. De Stichting Behoud Catharinakerk Hengstdijk spreekt in een persbericht diepe teleurstelling uit over de gang van zaken en het gebrek aan betrokkenheid. Voor veel inwoners voelt dit als het verlies van een stuk identiteit en gemeenschapszin. Het volledige persbericht van de stichting is hieronder te lezen.
Klik hier voor het persbericht.
In het groen van Hengstdijk kun je soms zomaar iemand tegenkomen die zich liever niet laat zien.
Deze sprinkhaan zat doodstil op een blad, perfect weggewerkt in dezelfde tinten als zijn omgeving. Zijn camouflage was perfect — groen op groen
Pas wanneer je goed kijkt, zie je hoe verfijnd de natuur haar camouflage heeft geregeld. Een klein moment van verwondering, zomaar langs de kant van
de weg.
Vanochtend was er een bijeenkomst in de kerk van de Heilige Catharina hier in Hengstdijk. Het parochiebestuur kwam uitleg geven: ze hebben de kerk verkocht. Voor vrijwilligers, het bestuur van de Stichting Behoud Catharinakerk en heel de dorpsgemeenschap een grote schok. De ziel van ons dorp verkocht. Ook voor ons een tegenvaller.
Met onze kerk zijn overigens alle kerken, op een enkele uitzonderingen na, in Oost Zeeuws Vlaanderen verkocht.
Nog nagenietend van het succes van het afgelopen midzomerfeest, dat jarenlang georganiseerd is voor het behoud van de Catharinakerk, hebben we nu wel even moeite om dit bericht te verwerken.
Van Erik ontvingen we de
uitslagen van de duiven van afgelopen weekend:
Hierbij de uitslagen van afgelopen weekend, de duiven kwamen vanuit Cambrai met NO wind naar huis en dat is meestal een moeilijke wind voor onze gevleugelde vrienden.
Maar de prijzen zijn weer verdeeld en de winnaars weer bekend.
Zowel bij Oud als Jong ging de winst naar Lida en Jac vd Bosch, een dikke proficiat.
Na de middag kwamen de duiven vanuit Toury richting huis, ook een moeilijk vluchtje, hier ging de winst naar Comb. De Boey, deze duif won ook de eerste van heel Afdeling Zuidwest, een dikke proficiat Gerben en Werner.
Komend weekend staan Nationaal Issoudun en Morlincourt op het programma.
Klik hier voor de uitslagen.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Reisgenoten voor het leven".
Onze bisschoppelijk vicaris Paul Verbeek heeft een interessant boekje geschreven dat op 16 juli zal verschijnen met als titel 'Reisgenoten voor het leven'.
Omdat we dit jaar op 3 oktober de 800ste sterfdag van Franciscus van Assisi vieren, raakte Paul geïnspireerd om daar meer aandacht aan te schenken. Mede doordat hij veel gelijkenissen ontdekte tussen het pontificaat van paus Franciscus en gebeurtenissen uit het leven van de heilige
Voor Hengstdijk zijn er geen bijzonderheden te vermelden.
Klik hier voor de volledige versie.
Van Rosita ontvingen we gisteren een bijzondere foto: een pauw die doodgemoedereerd op de motorkap van een auto stond, alsof hij daar elke ochtend zijn ronde doet.
Het kleurrijke dier keek nieuwsgierig om zich heen, totaal niet onder de indruk van het verkeer of de bewoners. Een onverwachte verschijning in de straat, en waar de pauw precies vandaan komt blijft vooralsnog een raadsel. Hoe dan ook, het leverde een vrolijk en bijna sprookjesachtig moment op dat we graag met het dorp delen.
We zijn haar alweer beu. Het is die plakkerige, loom makende soort hitte die niet uitnodigt tot terrasjes of zomerpret, maar vooral tot mopperen. In het dorp lopen we rond als slappe vaatdoeken, half smeltend, half zoekend naar een zuchtje wind dat nergens te vinden is. Zelfs de ventilator lijkt het opgegeven te hebben: hij blaast vooral warme moedeloosheid de kamer in.
De tuin is er al net zo slecht aan toe. Het gras ligt erbij als een oude dweil, de hortensia’s hangen moedeloos naar beneden en de aarde kraakt onder je voeten alsof ze wil zeggen: “Laat maar, ik geef het op.” Alles snakt naar regen — echte regen, geen drie druppels die verdampen voordat ze de stoep raken. Je hoort bijna de planten zuchten wanneer je langsloopt.
En toch gaat het leven door. We groeten elkaar met een kort “pfoe”, we schuifelen naar de supermarkt alsof we door woestijnzand lopen, en we vertellen elkaar dat het “morgen misschien beter wordt”, al gelooft niemand dat echt. Maar ergens weten we: zodra de eerste regen valt, hoe klein ook, staat het hele dorp opgelucht adem te halen.
Tot die tijd blijven we zweten, zuchten en hopen. Want warmte is leuk, maar deze warmte… die is ons even te veel. Maar voor verkoeling kun je deze middag weer in dee Schuur terecht van 14.00 tot 17.00 uur.
Van geheim wapen tot dorpshuis-icoon.
Als je vandaag de dag op een Ural-zijspan komt aanrijden bij dorpshuis ‘de Schuur’ in Hengstdijk, breng je in feite een rijdend stuk geschiedenis mee. Het verhaal van deze legendarische motor begint namelijk diep in de winter van 1939, met een geheim plan in het Kremlin.
De Sovjet-Unie had dringend behoefte aan een onverwoestbare motor die bestand was tegen extreme kou, modder en diepe sneeuw. De Russen keken stiekem naar de buren: de Duitsers maakten op dat moment de allerbeste motoren.
In het grootste geheim kochten de Sovjets via Zweedse tussenpersonen een aantal BMW R71 motorfietsen op. Ze schroefden ze in Moskou tot op het allerlaatste boutje uit elkaar, kopieerden de onderdelen tot op de millimeter nauwkeurig, en voilà: de Russische kopie was geboren onder de naam M-72.
Vlucht naar Siberië:
Toen het Duitse leger in 1941 de Sovjet-Unie binnenviel, moesten de Russen hun fabriek halsoverkop evacueren. De hele boel – machines, blauwdrukken én arbeiders – werd op de trein gezet naar Irbit, een klein stadje diep in de ijskoude Oeral (Ural). Daar, in een haastig omgebouwde bierbrouwerij, draaide de productie binnen no-time weer op volle toeren. De motor kreeg hier zijn legendarische naam: Ural.
De 'gezinsauto' van de Sovjet-Unie.
Na de oorlog bleek de Ural veel te handig om mee te stoppen. Omdat gewone auto's onbetaalbaar waren, werd de Ural de gezinsauto van het Oostblok. Vader aan het stuur, moeder achterop, de kinderen en een zak aardappelen in de zijspanbak.
Het geheim van de Ural? Eenvoud. De motor was zo simpel gebouwd dat je hem bij wijze van spreken kon repareren met een hamer, een schroevendraaier en een stukje ijzerdraad.
Cultheld op drie wielen:
Terwijl de rest van de wereld overstapte op moderne snufjes en plastic kappen, bleef de Ural stug vasthouden aan zijn oersterke, klassieke uiterlijk. Vandaag de dag is het een absolute cultheld. Met zijn inschakelbare zijspanwielaandrijving ploegt hij nog altijd moeiteloos door de modder én trekt hij gegarandeerd bekijks op het parkeerterrein in Hengstdijk.
Dus, als je straks weer opstapt bij 'de Schuur': je rijdt niet zomaar op een motor, je rijdt op een legende die weigert te sterven!
Dat de stichting Máscura alles op alles zet om zieken te verrassen, werd al duidelijk bij het eerste bericht over Ko’s bijzondere reis. Niet alleen organiseren ze de tour, ze maken er ook een prachtig verslag van — met foto’s én een filmpje dat de hele tocht laat zien.
De stichting stuurde ons de link naar het filmpje van Ko zijn tour, zodat iedereen kan meegenieten.
Onze dank hiervoor, en voor de tomeloze inzet van alle vrijwilligers en
taxibedrijf Boehlé, die dit mogelijk maken.
Klik hier voor het filmpje.
Als je een stukje tekst gaat schrijven kun je kiezen uit tal van verschillende lettertypes. Vroeger was dit vooral per streek/land heel divers. Zo gebruikten ze in Duitsland standaard vanaf de zestiende eeuw het hoekige Fraktur als lettertype. Na de oorlog is dit nauwelijks nog in gebruik geweest. Op onze site gebruiken we altijd dezelfde soorten lettertypes, het is een soort huisstijl geworden, we willen er ook iets mee aangeven; een eenheid uitstralen en vinden het belangrijk dat de tekst voor iedereen lekker leesbaar is.
In onze taal komen we woorden tegen die we geleend hebben uit Indonesië: saté, tang, rimboe, passagieren en er zijn er nog veel meer.
De Republiek Indonesia is een eilandstaat dat bestaat uit zo’n 17.000 eilanden, er worden 700 talen gesproken. Tot 1945 maakte Nederland er de dienst uit. Wij Nederlanders zijn er 350 jaar geweest en hebben sporen achtergelaten in de taal. Zo komen we daar het woord ‘arloji’ tegen dat afkomstig is van ‘horloge’. En dat woord hebben wij dan weer te leen van de Fransen.
In het natuurgebied Vogel‑Zuid staan de komende tijd verschillende werkzaamheden op de planning. Staatsbosbeheer heeft bij de overheid een vergunning aangevraagd voor het afgraven en storten van grond, het aanleggen van een looppier en voetpad, en het plaatsen van hekken en duikers. Het gaat om ingrepen die het gebied anders zullen doen aanvoelen, zeker voor de vaste bezoekers die het al jaren kennen.
Vogel‑Zuid is ook de plek waar HSV De Vogel hun vertrouwde visstek heeft. Hopelijk is bij de plannen rekening gehouden met de vissers, zodat zij ook in de toekomst hun plek langs het water behouden. Het blijft afwachten hoe de werkzaamheden precies worden uitgevoerd, maar we volgen de ontwikkelingen op de voet.
Mascura had gisteren voor Ko een onvergetelijke dag georganiseerd. Een bezoek aan de weekmarkt in Axel stond hoog op het verlanglijstje van Ko, het monument aan de Tasdijk en de Mouterij op Hoek en Bosch werden in het voorbijgaan gepasseerd, het ouderlijk huis aan de Plattedijk werd bezocht, het gezelschap werd er hartelijk ontvangen door Sylvia en familie, de huidige bewoners. Bij thuiskomst wachtte voor Ko nog een verrassing in Dorpscentrum de Schuur: wethouder Depauw reikte aan Ko een Pagadder uit en de Dorpsraad dankte Ko voor zijn inzet. Ko heeft er van genoten, hier gaat hij met veel plezier op terugkijken.
Gisteren stond bij HSV De Vogel de jaarlijkse koppelwedstrijd op het programma, traditiegetrouw met een gezellige barbecue. In de vroege ochtend was het prima vertoeven langs de waterkant; een lichte bries zorgde voor aangename verkoeling. Dat het later op de dag flink warmer zou worden, was al snel duidelijk.
Tijdens ons bezoek werden er verschillende vissen gevangen. Het ging vooral om kleine visjes, maar we zagen ook een mooie karper én een fraaie brasem voorbij komen. De sfeer was ontspannen en er werd zichtbaar genoten van het vissen én van het samenzijn.
Klik hier voor het fotoalbum.
In de koelte van de Schuur was er vrijdag weer een kaarting. Eddy stuurde ons de uitslag:
Het was een rustige kaarting met 13 deelnemers.
Uitslag bieden:
1. Jos
2. Gunther
Uitslag jokeren:
1. Diny
2. Lon
3. Francois
Op 1 juli vroegen we al wie er interesse had in een koele plek tijdens tropische dagen. Nu het warme weer inderdaad terugkomt, heeft het dorpscentrum besloten om De Schuur op 14, 15 en 16 juli te openen, telkens van 14.00 tot 17.00 uur.
Iedereen is welkom om even af te koelen, te ontspannen en elkaar te ontmoeten.
Alle praktische informatie vindt u in de flyer hieronder.
Samen zorgen we voor een koel en fijn dorp.
Klik hier voor de flyer.
In Hengstdijk gebeurt het soms dat het nieuws even stilvalt, en dan is het heerlijk om door het
fotoarchief te bladeren. Langs de St. Josephstraat lopen nog steeds schapen, maar wie wat verder terugkijkt, ziet hoe anders het landschap er nog niet zo lang geleden uitzag. In 2010 lagen er meer weilanden langs de dijk in gebruik, plekken waar toen nog kleine kuddes graasden.
Inmiddels zijn die stroken opgenomen in het natuurgebied. Een kleine blik op hoe het landschap in de afgelopen jaren veranderde, zonder dat je het altijd doorhebt.
Weinig nieuws de laatste dagen, en met deze warme juliochtend is het geen straf om even af te dalen in ons verhalenarchief. Soms liggen daar pareltjes die precies passen bij het seizoen. Zo ontvingen we in 2017 een prachtig herinneringsverhaal van Marijke Hilhorst, over zomers aan het water, jeugdige moed en de kleine avonturen die je nooit vergeet. Het voelt als een passende terugblik nu de temperatuur weer oploopt en het dorp loom in de zon ligt.
Klik hier voor het verhaal.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Bericht van de Caritas".
Afgelopen week hebben we samen met de diaconieën weer heel veel vakantietasjes uitgedeeld in Zeeuws-Vlaanderen. Deze tasjes, gevuld met een cadeaubon en iets lekkers, zijn bedoeld voor kinderen uit kwetsbare gezinnen, waar vakanties noodgedwongen dicht bij huis gevierd moeten worden.
Mede namens uw financiële giften waren er weer veel blije gezichtjes.
Catharinakerk: maandag 13 juli 19.00 uur: woord- en communieviering met als voorganger diaken K. van Geloof.
Klik hier voor de volledige versie.
Het Aziatische Hoornaarteam Zeeuws Vlaanderen heeft nog even een onderzoekje gedaan naar het nest. Hieronder lees je hun reactie. Het zijn dan toch schijnbaar onschuldige wespen geweest en moeten we ons geen grote zorgen maken. Hoewel we dan ook redelijk gerustgesteld zijn, willen we toch niet ergens nog een verdwaalde koningin tegenkomen en laten het dus nog even met rust.
Intussen hebben een aantal mensen van ons AH-team de foto's bekeken en iedereen zegt: het is een nest van een "gewone wesp" ofwel "limonadewesp" van vorig jaar, of misschien nog wel ouder. Die wespen gebruiken hun nest maar 1 jaar. Aan het eind van de winter sterft het volk en het nest wordt niet opnieuw gebruikt. Dus het is leeg. Misschien liggen er nog wat dode wespen in het nest. Het nest is goed bewaard gebleven omdat het op een plek zat, waar geen wind en water kwam.
De zomer laat zich de laatste weken van haar felste kant zien. Daarom is er het landelijke hitteplan. Het is geen reden voor paniek, maar wel een vriendelijke aansporing om extra op elkaar te letten. Warmte kan namelijk sneller problemen geven dan je denkt, vooral bij ouderen, jonge kinderen en mensen met gezondheidsklachten.
In een klein dorp als het onze weten we vaak precies wie wat extra hulp kan gebruiken. Een boodschapje doen, een ventilator verplaatsen, of gewoon even vragen hoe het gaat, het zijn kleine gebaren die een groot verschil maken.
Wie in de tuin werkt, wandelt, fietst of aan het klussen is: doe het vroeg in de ochtend of later op de avond. De zon is deze dagen genadeloos, en een zonnesteek ligt sneller op de loer dan je denkt.
Een wandeling langs de dijk, een bankje in de schaduw van de kerk, of een frisse plek in huis: iedereen heeft zo zijn eigen koelplekken. Deel ze gerust met elkaar, soms is een tip precies wat iemand nodig heeft.
Klik hier voor de website van de gemeente met diverse tips.
In de polder gebeurt nooit iets, zeggen mensen.
Maar dat klopt alleen als je niet oplet.
Want hier is elke dag een klein toneelstukje, gespeeld door wind, water en dorpsbewoners die doen alsof ze alles onder controle hebben.
Neem gisteren.
De lucht was blauw, de dijk lag er vredig bij, en toch wist de polder precies hoe ze ons moest foppen.
Een briesje dat nergens vandaan kwam, een tractor die precies op het moment van stilte besloot te starten, en een meeuw die vond dat hij de ochtend mocht aankondigen.
De buurman zei dat het “rustig” was, maar ondertussen vocht hij met een tuinslang die een eigen wil had.
Aan de Vogel stond iemand te kijken of de zwaluwen al terug waren, terwijl hij eigenlijk gewoon even wilde ontsnappen aan de huishoudelijke plicht van het ramen zemen.
En zo kabbelt het leven hier verder:
kleine gebeurtenissen die niemand ziet, maar die het dorp precies maken zoals het is.
Geen groot nieuws, geen grote verhalen — alleen de polder die zachtjes vertelt dat het genoeg is om gewoon hier te zijn.
De afbraak van de woningen aan de Kievitstraat gebeurt nog in slow-motion.
Zorgvuldig worden de nog bruikbare materialen verwijderd en klaargemaakt voor hergebruik.
Af en toe komen ze nog een verrassing tegen en dat houdt dan de voortgang weer tegen. Zo kwamen ze maandag nog een nest tegen. De beestjes waren al eerder vertrokken, die zoemden niet meer rond, het nest blijft nog wel even zitten.
Op een hor bemerken we een zwart weeskind, een in Nederland algemeen voorkomende dagactieve nachtvlinder.
Een vrij grote vlinder en in dit geval een heel mooi exemplaar. Hij rust even uit in de schaduw.
De naam weeskind spreekt tot de verbeelding, in tegenstelling tot zijn naamgenoten is dit zwart weeskind dan weer een heel kleurloos exemplaar, maar niet minder fraai.
Het was de afgelopen weken een drukte van belang rond het vogelhuisje: ouders die af en aan vlogen, piepende kopjes die steeds nieuwsgieriger naar buiten keken. En nu is het zover, de meesjes zijn uitgevlogen. Voor het eerst de wereld in, nog een beetje onwennig, maar dapper genoeg om de veilige houten wand achter zich te laten.
Wie goed kijkt, ziet soms nog een klein koppie verschijnen bij het invlieggat, alsof er één twijfelt of hij toch nog even terug wil. Maar de meeste zijn al op pad, fladderend tussen de tuinen, op zoek naar hun eigen plek in het groen. Een klein wonder, elk jaar weer, en dit keer konden we het van heel dichtbij meemaken.
Je kunt er, letterlijk én figuurlijk, niet overheen kijken: in de Putting staat dit jaar opvallend veel maïs. De hoge groene muren vormen nieuwe lijnen in het landschap, alsof het dorp een andere jas heeft aangetrokken. Maïs wordt vooral gekweekt als energierijk veevoer voor rundvee, maar het gewas heeft een eigen karakter, het groeit snel, staat stevig, en geeft het land een bijna tropische uitstraling.
Wie tussen de velden loopt, merkt het meteen: maïs heeft iets mysterieus. Het ritselt anders dan tarwe, het verbergt de horizon, en het nodigt uit tot verbeelding. Niet voor niets spelen maïsvelden een rol in talloze films. Ze kunnen warm en zomers ogen, maar net zo goed spannend, onheilspellend of zelfs ronduit griezelig. Een smal pad tussen hoge stengels kan zomaar veranderen in een decor waar je je even bekeken voelt.
Gelukkig blijft het in Hengstdijk bij sfeer en nieuwsgierigheid. Hier is de maïs vooral een teken van een vruchtbaar jaar, van boeren die vooruitkijken, en van een landschap dat telkens opnieuw verrast, zelfs met iets heel gewoons als maïs.
Van Erik ontvingen we de
uitslagen van de duiven:
Op vrijdag 3 Juli, kregen de duiven om 13uur de vrijheid.
De eerste prijs werd op deze vlucht gewonnen door Wies van Poorten, gefeliciteerd Wies.
Op zaterdag kregen de Jonge duiven in Quievrain, om 9u30 de vrijheid voor hun eerste prijsvlucht van dit seizoen, met de oude duiven kon ook worden gespeelt voor prijs.
Bij de Jonge ging Jimmy Verheijden er met de winst vandoor en bij de oude duiven was die eer aan Eddy van Damme, een dikke proficiat mannen.
Om 7u15 hadden de duiven in Chateauroux al de vrijheid gekregen, op deze vlucht ging de winst naar Johnny Thijs, Johnny gefeliciteerd.
Volgend weekend, staat Toury en Niergnies op de agenda.
Klik hier voor de uitslagen.
Dat Rina en Katrien een creatief duo vormen wisten we natuurlijk al, maar dat ze samen zo productief zijn, was ons nog niet bekend.
Op de boekenmarkt in de kerk kwamen we een hele serie schilderijen-gedichtjes van hen tegen. We hebben er eentje voor u uitgenomen. Dat de gedichten van Katrien afgerond worden met een aparte conclusie zien we steeds weer terugkomen. We kijken nu al uit naar de verrassende wending in een volgende creatie van dit koppel.
Van Eddy ontvingen we de uitslag van de kaarting van gisterenmiddag:
Het was een drukke kaartmiddag in de Schuur, met 40 deelnemers, waarvan 27 jokeraars. Gezellig was het zeker, en dat staat natuurlijk altijd voorop.
Uitslag bieden:
1e Rinus, 2e Jef, 3e Wil.
Bij het jokeren duurde het door de grote opkomst wat langer, maar uiteindelijk komt er altijd een uitslag. Zelfs in de laatste ronde kan de hele eindstand nog volledig kantelen, en dat gebeurde ook deze keer.
1e Monique, 2e Hans, 3e Marielouise.
In de Catharinakerk in Hengstdijk konden we vrijdag nog even snuffelen tussen de boeken. Wat nog over was, wordt eerst nog even nagekeken en gaat weer voor een jaar de kast in.
Ter voorkoming van lelijke ezelsoren in de boeken werden er dit jaar boekenleggers meegegeven. Voor sommigen een must-have en vooral handig, in ieder geval een kleine herinnering aan de plek waar je dat boek vandaan hebt.
Water geven in de tuin lijkt zo eenvoudig, maar elke tuinier weet dat het in de praktijk vaak anders uitpakt. Wanneer geef je water, hoeveel is genoeg, en wat doe je tijdens droge periodes zoals we die de laatste jaren steeds vaker zien? Planten reageren verschillend, de bodem speelt mee, en soms lijkt het alsof de natuur haar eigen regels schrijft. Daarom is het fijn om af en toe terug te grijpen op duidelijke, praktische adviezen. In het onderstaande artikel worden veelgestelde vragen beantwoord waar elke tuinliefhebber mee te maken krijgt. Een heldere gids voor wie zijn tuin gezond, sterk en veerkrachtig wil houden — ongeacht het weer.
Klik hier voor het artikel.
De Schuur is ons café. Als je in de Randstad vertelt dat je dorp géén café heeft, kijken ze je aan alsof je in een derdewereldland woont zonder stromend water. “Geen café? Maar waar drinken jullie dan een pintje?”
In Hengstdijk hebben we daar een perfect Zeeuws antwoord op: dat regelen we gewoon zelf.
Onze sociale hub heet Dorpscentrum De Schuur. Geen commerciële kroeg met een hippe barista, maar een monument van dorpscohesie dat draait op vrijwilligersbloed. In De Schuur gelden andere wetten dan in een gewone kroeg. Je kunt er niet elke avond zomaar binnenwaaien; het openingsrooster vereist een milde vorm van hogere wiskunde. Wie de agenda niet checkt, staat voor een dichte deur. Maar wie wél binnenstapt, staat meteen midden in de ziel van het dorp.
Hier wordt de echte polderpolitiek bedreven. Terwijl buiten de zuring in de bermen groeit en oldtimer-tractoren voorbij pruttelen, wordt binnen de temperatuur van de gemeenschap opgemeten. Is het buiten dertig graden en smelt het asfalt in de St. Josephstraat? Dan is het in De Schuur heerlijk koel. Perfect weer om te kaarten.
Want dat is de lakmoesproef van de Hengstdijkse gezelligheid: de kaarttafel. Of je nu jokert of biedt, hier leer je je dorpsgenoten pas écht kennen. Je ziet meteen wie er stalen zenuwen heeft en wie de troefboer iets te vroeg op tafel smijt. De winnaars krijgen een eervolle vermelding op de dorpswebsite — een grotere trofee is er in de polder niet te vinden.
Het ontbreken van een commercieel café is in Hengstdijk geen gemis, het is een zegen. Het dwingt ons om samen te komen, de bar zelf open te houden en het glas te heffen op de nuchterheid.
Een dorp zonder café is misschien stil, maar een dorp mét De Schuur is onbetaalbaar.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Mededeling aan onze parochiegemeenschap".
In de zomer van 2023 zijn binnen het bisdom Breda pastorale zones ingericht. In die periode werd aan onze pastoor gevraagd om de taak van gedelegeerde voor de pastorale zone Zeeland op zich te nemen.
Onze pastoor heeft inmiddels aangegeven deze opdracht te willen neerleggen, zodat hij zijn tijd en aandacht volledig kan blijven geven aan de parochies van Zeeuws-Vlaanderen. Het bisdom heeft dit verzoek met begrip ontvangen en hem per 1 juni 2026 eervol ontslag verleend uit deze functie
Voor Hengstdijk zijn er geen bijzonderheden te vermelden.
Klik hier voor de volledige versie.
Boven Hengstdijk schijnt de volle maan. Niet alleen hier natuurlijk, overal zien we dezelfde volle maan.
De maan heeft invloed op eb en vloed, maar of ook onze gemoedstoestand beïnvloed wordt door de maan is wetenschappelijk nooit bewezen. Toch zijn er veel mensen die met volle maan slecht slapen en denken we nog steeds dat er meer kinderen geboren worden met volle maan.
De senioren van Hengstdijk reisden samen met de KBO van Lamswaarde en Terhole naar het Westland voor een dag vol ontdekkingen. De zon werkte mee, precies warm genoeg om het aangenaam te maken zonder te overdrijven. Er werd genoten van een boeiend museumbezoek, een fijne lunch en een rondvaart die uitzicht bood op statige woningen en indrukwekkende kassen die als glazen bergen uit het landschap rezen. Als smakelijke afsluiter stond een driegangendiner op het programma. Het werd een dag met veel gezelligheid, mooie indrukken en tevreden gezichten.
Als we ons eigen Usdijkse dialect horen voelt het altijd al veilig, als ‘thuis’. Dit merken we vaak op dinsdagmiddag tijdens het koffieuurtje. We hebben het deze keer over “nen puit”. Biologisch gezien konden we ook te maken hebben met een “padde”. Het zijn woorden die vroeger gebruikt werden maar waarvan iedereen weet wat er bedoeld wordt. Specifiek bij die woorden denken we aan Pol, die vroeger tegenover de school woonde. Hij sprak over een koppel dat ging scheiden: “Ei dinkt dat ei nou nen puit è, maer ei krijgt een padde.”
De warmte van vorige week voelde voor velen onprettig, de hitte bleef hangen. In de Schuur is door de airco een dusdanige temperatuur te creëren dat het een stuk aangenamer aanvoelt. De leiding van Dorpscentrum de Schuur wil graag de behoefte peilen naar opvang in het dorpscentrum tijdens dit soort extreem warme dagen.
Meld even via deschuur@zeelandnet.nl of je van deze mogelijkheid gebruik zou maken en eventueel of je als vrijwilliger aanwezig zou willen zijn.
Van Erik ontvingen we de
uitslag van de duiven.:
Na het warme weekend, zijn onze duiven uiteindelijk maandag ochtend om 8uur in Bergerac gelost, de eerste duiven vielen maandag avond al.
Michel Lourenssen had de 2 vroegste op deze vlucht, met zij 1e en 2e getekende, een dikke proficiat Michel.
Vanavond worden de duiven ingekorfd voor Wolvertem jonge duiven en Bressols weeral de 4e marathon vlucht van dit seizoen.
Donderdag worden de duiven ingekorfd voor Chateauroux en vrijdag de jonge voor Quievrain.
Klik hier voor de uitslag.
Belastingen werden altijd al geheven en wel in allerlei verschillende vormen. In de tijd van de Romeinen werd er belasting geheven op deuren, later zijn daar de ramen bijgekomen. Een eenvoudige manier om de welstand van de bewoners vast te stellen, zonder de woning te moeten betreden. Deze belasting gold ook hier tot de Fransen in 1796 de dienst kwamen uitmaken, die hebben deze belastingen afgeschaft. Er kwamen wel andere belastingen voor in de plaats. De naam is dan misschien veranderd, ze zullen wel altijd wel betaald moeten worden.
Van Hanneke ontvingen we een bericht met de passende titel “een juweeltje” en dat is het ook. Op de venkel trof ze deze schitterende rups van de koninginnenpage aan, met zijn heldere kleuren en sierlijke tekening alsof hij zo uit een miniatuur‑schilderijtje komt gekropen.
De koninginnenpage is een van de mooiste dagvlinders van ons land, en de rups laat zich maar zelden zo fotogeniek bewonderen. Het blijft bijzonder hoe zulke kleine tuinmomenten ineens een vleugje verwondering brengen. Een juweeltje, precies zoals Hanneke het noemde.
We zeggen het vaker, maar het mag best nog eens benadrukt worden: het werk dat de vrijwilligers in ons dorp doen is bijzonder. Het lijkt zo vanzelfsprekend — je ziet ze overal, altijd bereid om te helpen — maar vanzelfsprekend is het allerminst.
Tijdens de Midzomerfeesten stonden ze weer de hele dag in de warmte, om te zorgen dat alles soepel verloopt en iedereen kan genieten. Van het opbouwen tot het opruimen, van het wafelbakken tot de rommelmarkt en het organiseren van de spelen: zonder hen zou het feest simpelweg niet bestaan.
We mogen dankbaar zijn dat er mensen zijn die hun tijd, energie en enthousiasme inzetten voor het dorp. Zij maken Hengstdijk levendiger, gezelliger en rijker.
Een welverdiende pluim voor alle vrijwilligers.
Op plekken met een overschot aan stikstof zien we
brandnetels verschijnen en er zijn vlinders die dol zijn op de brandnetel. Wij worden altijd blij als we vlinders zien, daarentegen is de brandnetel geen populaire plant, hij prikt, geeft ons jeuk: het is onkruid. Toch is brandnetelextract wel een goed alternatief om luizen, vlooien en spint te bestrijden. Hoeveel wij weten over stikstof kunnen we testen in de quiz van Staatsbosbeheer.
Klik hier voor de stikstoftest.
Het Midzomerfeest zit er weer op, en wat was het een prachtig weekend. Op zondag stonden de traditionele afsluitende onderdelen op het programma: schieting, gaaibolling en natuurlijk de kaarting, allemaal met een mooi aantal deelnemers en een gezellige sfeer in en rond de Schuur.
Van de kaarting is de uitslag inmiddels bekend. Bij het jokeren ging de eerste plaats naar Corrina, gevolgd door Leon en Rita. Bij het bieden bleef het tot het einde spannend: Ad pakte de winst, Jos werd tweede en Peter mocht de derde plek innemen.
Daarna bleef een grote groep nog gezellig hangen voor de trekking van de Tombola. Met maar liefst 40 prijzen was er genoeg te verdelen. De trekking verliep vlot, en na zo’n drie kwartier was de prijzentafel helemaal leeg en iedereen tevreden.
De volgende kaarting staat alweer snel op de agenda: aanstaande zaterdagmiddag om 14.00 uur wordt er opnieuw gespeeld.
Uitslag schieting:
Hoge Vogel, Martij de Clippelaar.
Zij-vogels Sam en Jorg
Meeste kleine vogels Harvey
Deelnemers 15
Uitslag Gaaibolling:
Hoge Vogel Fam de Cock (3x)
Zijvogel Giovanni en Christoph
Meeste kleine vogels Jorg
Koning Christoph Knobel
Klik hier voor het fotoalbum.
Van Rosita kregen we een paar vrolijke foto’s van een ‘vliegende pop’ — zo’n lange, slungelige figuur die met zijn armen zwaait alsof hij elk moment wil opstijgen.
In de tuin stond hij te dansen in de wind, een komisch gezicht tussen het groen.
De pop wordt gebruikt om duiven te trainen: door zijn beweging blijven ze langer in de lucht. Een onverwacht tafereel,
maar juist daarom zo leuk om te delen.
Rosita bedankt.
Gisteren was de start van het Midzomerfeest. Het was gelukkig een beetje koeler dan de afgelopen dagen en toen we er waren voor het nemen van wat foto’s vielen er zelfs een paar druppels regen.
Maar dat kleine buitje kon de sfeer niet drukken: het dorp kwam langzaam tot leven, met de eerste bezoekers die nieuwsgierig langs de kraampjes liepen en elkaar begroetten alsof het feest hen ieder jaar opnieuw samenbrengt.
Op het plein bij de Schuur klonk al vroeg het geluid van stemmen, gelach en het schuiven van tafels. Vrijwilligers waren druk in de weer, de rommelmarkt werd verder ingericht en de geur van versgebakken wafels trok de eerste liefhebbers naar het kraampje. Kinderen renden rond met de onuitputtelijke energie die alleen een dorpsfeest lijkt los te maken.
Ook bij de boekenmarkt heerste die typische Midzomerfeest‑rust: mensen die bladeren, zoeken, ontdekken — soms met een boek onder de arm dat ze eigenlijk niet van plan waren te kopen, maar dat toch mee naar huis gaat.
De regen stopte snel, de lucht klaarde op, en het voelde alsof het dorp opgelucht ademhaalde: het Midzomerfeest is weer begonnen.
Vandaag en morgen gaat het verder, met nog veel meer te doen en te beleven. De foto’s geven alvast een indruk van die eerste, gezellige start.
Klik hier voor het fotoalbum.