In de gemeente Hulst blijft de verkoop van meerdere kerken de gemoederen bezighouden. Niet alleen inwoners en vrijwilligers stellen vragen, ook in de lokale politiek wordt de situatie nauwlettend gevolgd. Het CDA Hulst heeft inmiddels schriftelijke vragen ingediend om meer duidelijkheid te krijgen over de gang van zaken, de communicatie en de toekomst van deze gebouwen. In het gelinkte artikel lees je welke punten zij aan de gemeente voorleggen.
Klik hier voor het artikel.
De Westerschelde is een plek waar je de natuur nog echt voelt ademen: het ritme van het getij, de geur van slik en schor, de vogels die hun weg vinden tussen zoet en zout. Maar achter dat mooie beeld schuilt een kwetsbaar ecosysteem dat steeds meer onder druk staat. Vervuiling, verstoring en ruimtegebrek knagen aan een landschap dat voor miljoenen trekvogels van levensbelang is. Staatsbosbeheer waarschuwt dat het tijd is om de Westerschelde opnieuw lucht en ruimte te geven. In een artikel vertellen boswachters en vogelbeschermers waarom dit estuarium zo uniek is, en waarom het behoud ervan ons allemaal aangaat.
Klik hier voor het artikel.
Van Erik ontvingen we de uitslagen van de duiven:
Hierbij de uitslagen van zaterdag, we hadden 2 vluchten eentje voor Jong en Oud en de Nationale Dagfond vlucht vanuit Issoudun met bijn a 21.000 duiven in concours.
In Morlincourt konden de duiven om 9uur huiswaarts keren en in Issoudun had om 7u30 het startschot geklonken.
Het werden 2 mooie concoursen met een diversiteit aan winnaars,
Op Morlincourt Jong ging de winst naar Jimmy Verheijden.
Op Morlincourt Oud ging deze naar Gebr. Van Beveren.
En op Issoudun, gezamenlijk ingekorfd met zustervereniging Heikant, ging de winst naar Junior van Beveren.
Allen een dikke proficiat.
Volgend weekend staan, Bergerac, Chateaudun en wederom Morlincourt op de agenda.
Klik hier voor de uitslagen.
Nu het punt aanbreekt dat het interieur van de kerk van de Heilige Catharina in de containers van het bisdom dreigt te verdwijnen, brengen we nog enkele plaatjes van wat er zoal in de kerk staat.
Soms helemaal niet waardevol, maar de emotionele waarde ervan is niet te betalen. Hier hebben we een beeld van de heilige Anna, wiens feestdag op 26 juli wordt gevierd.
Op deze dag gaan we haar hulp zeker vragen.
Haar wijsheid kan in onze tijd nog van pas komen.
In de
nieuwsbrief probeert de parochie uit te leggen waarom de kerken zijn verkocht en
hoe de toekomst eruit zou kunnen zien. Toch schuurt de boodschap: er wordt veel
gesproken over verbondenheid en respect voor het verleden, terwijl de dorpen
zelf geen stem hebben gehad in deze beslissing. De kloof tussen de woorden en de
werkelijkheid is moeilijk te negeren.
Wie de uitleg zelf wil lezen, vindt de nieuwsbrief hieronder.
Klik hier voor de volledige versie.
Ook Omroep Zeeland besteedde aandacht aan de verkoop van de kerken.
Gisteren was er een interview met Jo de Cock.
Klik hier voor de uitzending, het stukje over de Catharinakerk begint na ongeveer 4 minuten.
De Canadese gans is een exoot, ooit is hij als hobbyvogel de wijde wereld ingetrokken en heeft zich verspreid.
Altijd op zoek naar water en fris groen blad, zijn ze niet meer weg te denken in de Putting. Bij laag water trekken ze regelmatig naar de Saeftinghe om daar te foerageren tussen de schorren. Op deze warme dag komen we er eentje tegen die op zoek is naar water en vers gras.
In de koelte van de Schuur was er vrijdag weer een kaarting. Eddy stuurde ons de uitslag:
Voor de vrijdagmiddag was het een drukke kaarting met 30 deelnemers.
Vandaag ging het niet alleen over het kaartspel; ook het actuele nieuws over de kerkendumping werd besproken. Vooral de oudere deelnemers keurden dit stevig af — woorden als “schande” en andere verwensingen richting het bisdom passeerden de revue.
En tussendoor werd er natuurlijk ook gewoon gekaart, met de volgende uitslag:
Jokeren:
1e Paul, 2e Diny, 3e Veronique.
Bieden:
1e Jozef, 2e Albert, 3e Wil.
De volgende kaarting is op zaterdag 1 augustus.
Bij deze kaarting heeft iedereen prijs en er is bovendien weer een mooie tombola.
Tot dan!
Hengstdijk is deze week hard geraakt. De Catharinakerk, al meer dan een eeuw het herkenningspunt van ons dorp, blijkt verkocht te zijn aan een projectontwikkelaar. De Stichting Behoud Catharinakerk Hengstdijk spreekt in een persbericht diepe teleurstelling uit over de gang van zaken en het gebrek aan betrokkenheid. Voor veel inwoners voelt dit als het verlies van een stuk identiteit en gemeenschapszin. Het volledige persbericht van de stichting is hieronder te lezen.
Klik hier voor het persbericht.
In het groen van Hengstdijk kun je soms zomaar iemand tegenkomen die zich liever niet laat zien.
Deze sprinkhaan zat doodstil op een blad, perfect weggewerkt in dezelfde tinten als zijn omgeving. Zijn camouflage was perfect — groen op groen
Pas wanneer je goed kijkt, zie je hoe verfijnd de natuur haar camouflage heeft geregeld. Een klein moment van verwondering, zomaar langs de kant van
de weg.
De komende week zijn er weer de nodige activiteiten in het dorpscentrum:
Dinsdag 21 juli is het tijd voor een gezellige koffiemiddag in dorpscentrum De Schuur. Van 14:00 tot 16:00 uur staat de koffie en thee klaar en ben je van harte welkom voor een praatje en een ontspannen middag. Kom langs en neem gerust iemand mee.
Vrijdag 24 juli ben je van harte welkom bij de bar- en kaartavond in dorpscentrum De Schuur.
Het belooft weer een gezellige avond te worden voor jong en oud.
De bar is geopend vanaf 19.00 uur voor een drankje en een praatje.
De kaarting start om 19.30 uur
Er wordt zowel Jokeren als Bieden gespeeld.
Of je nu fanatiek kaart, af en toe meespeelt of gewoon langskomt voor de gezelligheid aan de bar, iedereen is welkom. Neem gerust iemand mee en schuif gezellig aan.
Vanochtend was er een bijeenkomst in de kerk van de Heilige Catharina hier in Hengstdijk. Het parochiebestuur kwam uitleg geven: ze hebben de kerk verkocht. Voor vrijwilligers, het bestuur van de Stichting Behoud Catharinakerk en heel de dorpsgemeenschap een grote schok. De ziel van ons dorp verkocht. Ook voor ons een tegenvaller.
Met onze kerk zijn overigens alle kerken, op een enkele uitzonderingen na, in Oost Zeeuws Vlaanderen verkocht.
Nog nagenietend van het succes van het afgelopen midzomerfeest, dat jarenlang georganiseerd is voor het behoud van de Catharinakerk, hebben we nu wel even moeite om dit bericht te verwerken.
Van Erik ontvingen we de
uitslagen van de duiven van afgelopen weekend:
Hierbij de uitslagen van afgelopen weekend, de duiven kwamen vanuit Cambrai met NO wind naar huis en dat is meestal een moeilijke wind voor onze gevleugelde vrienden.
Maar de prijzen zijn weer verdeeld en de winnaars weer bekend.
Zowel bij Oud als Jong ging de winst naar Lida en Jac vd Bosch, een dikke proficiat.
Na de middag kwamen de duiven vanuit Toury richting huis, ook een moeilijk vluchtje, hier ging de winst naar Comb. De Boey, deze duif won ook de eerste van heel Afdeling Zuidwest, een dikke proficiat Gerben en Werner.
Komend weekend staan Nationaal Issoudun en Morlincourt op het programma.
Klik hier voor de uitslagen.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Reisgenoten voor het leven".
Onze bisschoppelijk vicaris Paul Verbeek heeft een interessant boekje geschreven dat op 16 juli zal verschijnen met als titel 'Reisgenoten voor het leven'.
Omdat we dit jaar op 3 oktober de 800ste sterfdag van Franciscus van Assisi vieren, raakte Paul geïnspireerd om daar meer aandacht aan te schenken. Mede doordat hij veel gelijkenissen ontdekte tussen het pontificaat van paus Franciscus en gebeurtenissen uit het leven van de heilige
Voor Hengstdijk zijn er geen bijzonderheden te vermelden.
Klik hier voor de volledige versie.
Van Rosita ontvingen we gisteren een bijzondere foto: een pauw die doodgemoedereerd op de motorkap van een auto stond, alsof hij daar elke ochtend zijn ronde doet.
Het kleurrijke dier keek nieuwsgierig om zich heen, totaal niet onder de indruk van het verkeer of de bewoners. Een onverwachte verschijning in de straat, en waar de pauw precies vandaan komt blijft vooralsnog een raadsel. Hoe dan ook, het leverde een vrolijk en bijna sprookjesachtig moment op dat we graag met het dorp delen.
We zijn haar alweer beu. Het is die plakkerige, loom makende soort hitte die niet uitnodigt tot terrasjes of zomerpret, maar vooral tot mopperen. In het dorp lopen we rond als slappe vaatdoeken, half smeltend, half zoekend naar een zuchtje wind dat nergens te vinden is. Zelfs de ventilator lijkt het opgegeven te hebben: hij blaast vooral warme moedeloosheid de kamer in.
De tuin is er al net zo slecht aan toe. Het gras ligt erbij als een oude dweil, de hortensia’s hangen moedeloos naar beneden en de aarde kraakt onder je voeten alsof ze wil zeggen: “Laat maar, ik geef het op.” Alles snakt naar regen — echte regen, geen drie druppels die verdampen voordat ze de stoep raken. Je hoort bijna de planten zuchten wanneer je langsloopt.
En toch gaat het leven door. We groeten elkaar met een kort “pfoe”, we schuifelen naar de supermarkt alsof we door woestijnzand lopen, en we vertellen elkaar dat het “morgen misschien beter wordt”, al gelooft niemand dat echt. Maar ergens weten we: zodra de eerste regen valt, hoe klein ook, staat het hele dorp opgelucht adem te halen.
Tot die tijd blijven we zweten, zuchten en hopen. Want warmte is leuk, maar deze warmte… die is ons even te veel. Maar voor verkoeling kun je deze middag weer in dee Schuur terecht van 14.00 tot 17.00 uur.
Van geheim wapen tot dorpshuis-icoon.
Als je vandaag de dag op een Ural-zijspan komt aanrijden bij dorpshuis ‘de Schuur’ in Hengstdijk, breng je in feite een rijdend stuk geschiedenis mee. Het verhaal van deze legendarische motor begint namelijk diep in de winter van 1939, met een geheim plan in het Kremlin.
De Sovjet-Unie had dringend behoefte aan een onverwoestbare motor die bestand was tegen extreme kou, modder en diepe sneeuw. De Russen keken stiekem naar de buren: de Duitsers maakten op dat moment de allerbeste motoren.
In het grootste geheim kochten de Sovjets via Zweedse tussenpersonen een aantal BMW R71 motorfietsen op. Ze schroefden ze in Moskou tot op het allerlaatste boutje uit elkaar, kopieerden de onderdelen tot op de millimeter nauwkeurig, en voilà: de Russische kopie was geboren onder de naam M-72.
Vlucht naar Siberië:
Toen het Duitse leger in 1941 de Sovjet-Unie binnenviel, moesten de Russen hun fabriek halsoverkop evacueren. De hele boel – machines, blauwdrukken én arbeiders – werd op de trein gezet naar Irbit, een klein stadje diep in de ijskoude Oeral (Ural). Daar, in een haastig omgebouwde bierbrouwerij, draaide de productie binnen no-time weer op volle toeren. De motor kreeg hier zijn legendarische naam: Ural.
De 'gezinsauto' van de Sovjet-Unie.
Na de oorlog bleek de Ural veel te handig om mee te stoppen. Omdat gewone auto's onbetaalbaar waren, werd de Ural de gezinsauto van het Oostblok. Vader aan het stuur, moeder achterop, de kinderen en een zak aardappelen in de zijspanbak.
Het geheim van de Ural? Eenvoud. De motor was zo simpel gebouwd dat je hem bij wijze van spreken kon repareren met een hamer, een schroevendraaier en een stukje ijzerdraad.
Cultheld op drie wielen:
Terwijl de rest van de wereld overstapte op moderne snufjes en plastic kappen, bleef de Ural stug vasthouden aan zijn oersterke, klassieke uiterlijk. Vandaag de dag is het een absolute cultheld. Met zijn inschakelbare zijspanwielaandrijving ploegt hij nog altijd moeiteloos door de modder én trekt hij gegarandeerd bekijks op het parkeerterrein in Hengstdijk.
Dus, als je straks weer opstapt bij 'de Schuur': je rijdt niet zomaar op een motor, je rijdt op een legende die weigert te sterven!
Dat de stichting Máscura alles op alles zet om zieken te verrassen, werd al duidelijk bij het eerste bericht over Ko’s bijzondere reis. Niet alleen organiseren ze de tour, ze maken er ook een prachtig verslag van — met foto’s én een filmpje dat de hele tocht laat zien.
De stichting stuurde ons de link naar het filmpje van Ko zijn tour, zodat iedereen kan meegenieten.
Onze dank hiervoor, en voor de tomeloze inzet van alle vrijwilligers en
taxibedrijf Boehlé, die dit mogelijk maken.
Klik hier voor het filmpje.
Als je een stukje tekst gaat schrijven kun je kiezen uit tal van verschillende lettertypes. Vroeger was dit vooral per streek/land heel divers. Zo gebruikten ze in Duitsland standaard vanaf de zestiende eeuw het hoekige Fraktur als lettertype. Na de oorlog is dit nauwelijks nog in gebruik geweest. Op onze site gebruiken we altijd dezelfde soorten lettertypes, het is een soort huisstijl geworden, we willen er ook iets mee aangeven; een eenheid uitstralen en vinden het belangrijk dat de tekst voor iedereen lekker leesbaar is.
In onze taal komen we woorden tegen die we geleend hebben uit Indonesië: saté, tang, rimboe, passagieren en er zijn er nog veel meer.
De Republiek Indonesia is een eilandstaat dat bestaat uit zo’n 17.000 eilanden, er worden 700 talen gesproken. Tot 1945 maakte Nederland er de dienst uit. Wij Nederlanders zijn er 350 jaar geweest en hebben sporen achtergelaten in de taal. Zo komen we daar het woord ‘arloji’ tegen dat afkomstig is van ‘horloge’. En dat woord hebben wij dan weer te leen van de Fransen.
In het natuurgebied Vogel‑Zuid staan de komende tijd verschillende werkzaamheden op de planning. Staatsbosbeheer heeft bij de overheid een vergunning aangevraagd voor het afgraven en storten van grond, het aanleggen van een looppier en voetpad, en het plaatsen van hekken en duikers. Het gaat om ingrepen die het gebied anders zullen doen aanvoelen, zeker voor de vaste bezoekers die het al jaren kennen.
Vogel‑Zuid is ook de plek waar HSV De Vogel hun vertrouwde visstek heeft. Hopelijk is bij de plannen rekening gehouden met de vissers, zodat zij ook in de toekomst hun plek langs het water behouden. Het blijft afwachten hoe de werkzaamheden precies worden uitgevoerd, maar we volgen de ontwikkelingen op de voet.
Mascura had gisteren voor Ko een onvergetelijke dag georganiseerd. Een bezoek aan de weekmarkt in Axel stond hoog op het verlanglijstje van Ko, het monument aan de Tasdijk en de Mouterij op Hoek en Bosch werden in het voorbijgaan gepasseerd, het ouderlijk huis aan de Plattedijk werd bezocht, het gezelschap werd er hartelijk ontvangen door Sylvia en familie, de huidige bewoners. Bij thuiskomst wachtte voor Ko nog een verrassing in Dorpscentrum de Schuur: wethouder Depauw reikte aan Ko een Pagadder uit en de Dorpsraad dankte Ko voor zijn inzet. Ko heeft er van genoten, hier gaat hij met veel plezier op terugkijken.
Gisteren stond bij HSV De Vogel de jaarlijkse koppelwedstrijd op het programma, traditiegetrouw met een gezellige barbecue. In de vroege ochtend was het prima vertoeven langs de waterkant; een lichte bries zorgde voor aangename verkoeling. Dat het later op de dag flink warmer zou worden, was al snel duidelijk.
Tijdens ons bezoek werden er verschillende vissen gevangen. Het ging vooral om kleine visjes, maar we zagen ook een mooie karper én een fraaie brasem voorbij komen. De sfeer was ontspannen en er werd zichtbaar genoten van het vissen én van het samenzijn.
Klik hier voor het fotoalbum.
In de koelte van de Schuur was er vrijdag weer een kaarting. Eddy stuurde ons de uitslag:
Het was een rustige kaarting met 13 deelnemers.
Uitslag bieden:
1. Jos
2. Gunther
Uitslag jokeren:
1. Diny
2. Lon
3. Francois
Op 1 juli vroegen we al wie er interesse had in een koele plek tijdens tropische dagen. Nu het warme weer inderdaad terugkomt, heeft het dorpscentrum besloten om De Schuur op 14, 15 en 16 juli te openen, telkens van 14.00 tot 17.00 uur.
Iedereen is welkom om even af te koelen, te ontspannen en elkaar te ontmoeten.
Alle praktische informatie vindt u in de flyer hieronder.
Samen zorgen we voor een koel en fijn dorp.
Klik hier voor de flyer.
In Hengstdijk gebeurt het soms dat het nieuws even stilvalt, en dan is het heerlijk om door het
fotoarchief te bladeren. Langs de St. Josephstraat lopen nog steeds schapen, maar wie wat verder terugkijkt, ziet hoe anders het landschap er nog niet zo lang geleden uitzag. In 2010 lagen er meer weilanden langs de dijk in gebruik, plekken waar toen nog kleine kuddes graasden.
Inmiddels zijn die stroken opgenomen in het natuurgebied. Een kleine blik op hoe het landschap in de afgelopen jaren veranderde, zonder dat je het altijd doorhebt.
Weinig nieuws de laatste dagen, en met deze warme juliochtend is het geen straf om even af te dalen in ons verhalenarchief. Soms liggen daar pareltjes die precies passen bij het seizoen. Zo ontvingen we in 2017 een prachtig herinneringsverhaal van Marijke Hilhorst, over zomers aan het water, jeugdige moed en de kleine avonturen die je nooit vergeet. Het voelt als een passende terugblik nu de temperatuur weer oploopt en het dorp loom in de zon ligt.
Klik hier voor het verhaal.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Bericht van de Caritas".
Afgelopen week hebben we samen met de diaconieën weer heel veel vakantietasjes uitgedeeld in Zeeuws-Vlaanderen. Deze tasjes, gevuld met een cadeaubon en iets lekkers, zijn bedoeld voor kinderen uit kwetsbare gezinnen, waar vakanties noodgedwongen dicht bij huis gevierd moeten worden.
Mede namens uw financiële giften waren er weer veel blije gezichtjes.
Catharinakerk: maandag 13 juli 19.00 uur: woord- en communieviering met als voorganger diaken K. van Geloof.
Klik hier voor de volledige versie.
De komende week zijn er weer de nodige activiteiten in het dorpscentrum:
Dinsdag 14 juli: Kom dinsdag gezellig langs op onze koffie middag in dorpscentrum De Schuur.
Een middag vol gezelligheid,een kopje koffie of thee en een goed gesprek.
Neem je buren, vrienden of familie mee en geniet samen van een ontspannen middag.
Het koffie-uurtje is van: 14:00 uur tot 16:00 uur.
Vrijdag 17 juli is het weer tijd voor een gezellig bar en kaartmiddag in dorpscentrum De Schuur.
De bar is geopend vanaf 13:00 uur en om 14:00 uur starten we met de kaarting. Je kunt meedoen met zowel bieden als jokeren , dus voor ieder wat wils.
Kom langs voor een leuke middag vol spel, gezelligheid en een drankje.
Het Aziatische Hoornaarteam Zeeuws Vlaanderen heeft nog even een onderzoekje gedaan naar het nest. Hieronder lees je hun reactie. Het zijn dan toch schijnbaar onschuldige wespen geweest en moeten we ons geen grote zorgen maken. Hoewel we dan ook redelijk gerustgesteld zijn, willen we toch niet ergens nog een verdwaalde koningin tegenkomen en laten het dus nog even met rust.
Intussen hebben een aantal mensen van ons AH-team de foto's bekeken en iedereen zegt: het is een nest van een "gewone wesp" ofwel "limonadewesp" van vorig jaar, of misschien nog wel ouder. Die wespen gebruiken hun nest maar 1 jaar. Aan het eind van de winter sterft het volk en het nest wordt niet opnieuw gebruikt. Dus het is leeg. Misschien liggen er nog wat dode wespen in het nest. Het nest is goed bewaard gebleven omdat het op een plek zat, waar geen wind en water kwam.
De zomer laat zich de laatste weken van haar felste kant zien. Daarom is er het landelijke hitteplan. Het is geen reden voor paniek, maar wel een vriendelijke aansporing om extra op elkaar te letten. Warmte kan namelijk sneller problemen geven dan je denkt, vooral bij ouderen, jonge kinderen en mensen met gezondheidsklachten.
In een klein dorp als het onze weten we vaak precies wie wat extra hulp kan gebruiken. Een boodschapje doen, een ventilator verplaatsen, of gewoon even vragen hoe het gaat, het zijn kleine gebaren die een groot verschil maken.
Wie in de tuin werkt, wandelt, fietst of aan het klussen is: doe het vroeg in de ochtend of later op de avond. De zon is deze dagen genadeloos, en een zonnesteek ligt sneller op de loer dan je denkt.
Een wandeling langs de dijk, een bankje in de schaduw van de kerk, of een frisse plek in huis: iedereen heeft zo zijn eigen koelplekken. Deel ze gerust met elkaar, soms is een tip precies wat iemand nodig heeft.
Klik hier voor de website van de gemeente met diverse tips.
In de polder gebeurt nooit iets, zeggen mensen.
Maar dat klopt alleen als je niet oplet.
Want hier is elke dag een klein toneelstukje, gespeeld door wind, water en dorpsbewoners die doen alsof ze alles onder controle hebben.
Neem gisteren.
De lucht was blauw, de dijk lag er vredig bij, en toch wist de polder precies hoe ze ons moest foppen.
Een briesje dat nergens vandaan kwam, een tractor die precies op het moment van stilte besloot te starten, en een meeuw die vond dat hij de ochtend mocht aankondigen.
De buurman zei dat het “rustig” was, maar ondertussen vocht hij met een tuinslang die een eigen wil had.
Aan de Vogel stond iemand te kijken of de zwaluwen al terug waren, terwijl hij eigenlijk gewoon even wilde ontsnappen aan de huishoudelijke plicht van het ramen zemen.
En zo kabbelt het leven hier verder:
kleine gebeurtenissen die niemand ziet, maar die het dorp precies maken zoals het is.
Geen groot nieuws, geen grote verhalen — alleen de polder die zachtjes vertelt dat het genoeg is om gewoon hier te zijn.
De afbraak van de woningen aan de Kievitstraat gebeurt nog in slow-motion.
Zorgvuldig worden de nog bruikbare materialen verwijderd en klaargemaakt voor hergebruik.
Af en toe komen ze nog een verrassing tegen en dat houdt dan de voortgang weer tegen. Zo kwamen ze maandag nog een nest tegen. De beestjes waren al eerder vertrokken, die zoemden niet meer rond, het nest blijft nog wel even zitten.
Op een hor bemerken we een zwart weeskind, een in Nederland algemeen voorkomende dagactieve nachtvlinder.
Een vrij grote vlinder en in dit geval een heel mooi exemplaar. Hij rust even uit in de schaduw.
De naam weeskind spreekt tot de verbeelding, in tegenstelling tot zijn naamgenoten is dit zwart weeskind dan weer een heel kleurloos exemplaar, maar niet minder fraai.
Het was de afgelopen weken een drukte van belang rond het vogelhuisje: ouders die af en aan vlogen, piepende kopjes die steeds nieuwsgieriger naar buiten keken. En nu is het zover, de meesjes zijn uitgevlogen. Voor het eerst de wereld in, nog een beetje onwennig, maar dapper genoeg om de veilige houten wand achter zich te laten.
Wie goed kijkt, ziet soms nog een klein koppie verschijnen bij het invlieggat, alsof er één twijfelt of hij toch nog even terug wil. Maar de meeste zijn al op pad, fladderend tussen de tuinen, op zoek naar hun eigen plek in het groen. Een klein wonder, elk jaar weer, en dit keer konden we het van heel dichtbij meemaken.
Je kunt er, letterlijk én figuurlijk, niet overheen kijken: in de Putting staat dit jaar opvallend veel maïs. De hoge groene muren vormen nieuwe lijnen in het landschap, alsof het dorp een andere jas heeft aangetrokken. Maïs wordt vooral gekweekt als energierijk veevoer voor rundvee, maar het gewas heeft een eigen karakter, het groeit snel, staat stevig, en geeft het land een bijna tropische uitstraling.
Wie tussen de velden loopt, merkt het meteen: maïs heeft iets mysterieus. Het ritselt anders dan tarwe, het verbergt de horizon, en het nodigt uit tot verbeelding. Niet voor niets spelen maïsvelden een rol in talloze films. Ze kunnen warm en zomers ogen, maar net zo goed spannend, onheilspellend of zelfs ronduit griezelig. Een smal pad tussen hoge stengels kan zomaar veranderen in een decor waar je je even bekeken voelt.
Gelukkig blijft het in Hengstdijk bij sfeer en nieuwsgierigheid. Hier is de maïs vooral een teken van een vruchtbaar jaar, van boeren die vooruitkijken, en van een landschap dat telkens opnieuw verrast, zelfs met iets heel gewoons als maïs.
Van Erik ontvingen we de
uitslagen van de duiven:
Op vrijdag 3 Juli, kregen de duiven om 13uur de vrijheid.
De eerste prijs werd op deze vlucht gewonnen door Wies van Poorten, gefeliciteerd Wies.
Op zaterdag kregen de Jonge duiven in Quievrain, om 9u30 de vrijheid voor hun eerste prijsvlucht van dit seizoen, met de oude duiven kon ook worden gespeelt voor prijs.
Bij de Jonge ging Jimmy Verheijden er met de winst vandoor en bij de oude duiven was die eer aan Eddy van Damme, een dikke proficiat mannen.
Om 7u15 hadden de duiven in Chateauroux al de vrijheid gekregen, op deze vlucht ging de winst naar Johnny Thijs, Johnny gefeliciteerd.
Volgend weekend, staat Toury en Niergnies op de agenda.
Klik hier voor de uitslagen.
Dat Rina en Katrien een creatief duo vormen wisten we natuurlijk al, maar dat ze samen zo productief zijn, was ons nog niet bekend.
Op de boekenmarkt in de kerk kwamen we een hele serie schilderijen-gedichtjes van hen tegen. We hebben er eentje voor u uitgenomen. Dat de gedichten van Katrien afgerond worden met een aparte conclusie zien we steeds weer terugkomen. We kijken nu al uit naar de verrassende wending in een volgende creatie van dit koppel.
Van Eddy ontvingen we de uitslag van de kaarting van gisterenmiddag:
Het was een drukke kaartmiddag in de Schuur, met 40 deelnemers, waarvan 27 jokeraars. Gezellig was het zeker, en dat staat natuurlijk altijd voorop.
Uitslag bieden:
1e Rinus, 2e Jef, 3e Wil.
Bij het jokeren duurde het door de grote opkomst wat langer, maar uiteindelijk komt er altijd een uitslag. Zelfs in de laatste ronde kan de hele eindstand nog volledig kantelen, en dat gebeurde ook deze keer.
1e Monique, 2e Hans, 3e Marielouise.
In de Catharinakerk in Hengstdijk konden we vrijdag nog even snuffelen tussen de boeken. Wat nog over was, wordt eerst nog even nagekeken en gaat weer voor een jaar de kast in.
Ter voorkoming van lelijke ezelsoren in de boeken werden er dit jaar boekenleggers meegegeven. Voor sommigen een must-have en vooral handig, in ieder geval een kleine herinnering aan de plek waar je dat boek vandaan hebt.
Water geven in de tuin lijkt zo eenvoudig, maar elke tuinier weet dat het in de praktijk vaak anders uitpakt. Wanneer geef je water, hoeveel is genoeg, en wat doe je tijdens droge periodes zoals we die de laatste jaren steeds vaker zien? Planten reageren verschillend, de bodem speelt mee, en soms lijkt het alsof de natuur haar eigen regels schrijft. Daarom is het fijn om af en toe terug te grijpen op duidelijke, praktische adviezen. In het onderstaande artikel worden veelgestelde vragen beantwoord waar elke tuinliefhebber mee te maken krijgt. Een heldere gids voor wie zijn tuin gezond, sterk en veerkrachtig wil houden — ongeacht het weer.
Klik hier voor het artikel.
De Schuur is ons café. Als je in de Randstad vertelt dat je dorp géén café heeft, kijken ze je aan alsof je in een derdewereldland woont zonder stromend water. “Geen café? Maar waar drinken jullie dan een pintje?”
In Hengstdijk hebben we daar een perfect Zeeuws antwoord op: dat regelen we gewoon zelf.
Onze sociale hub heet Dorpscentrum De Schuur. Geen commerciële kroeg met een hippe barista, maar een monument van dorpscohesie dat draait op vrijwilligersbloed. In De Schuur gelden andere wetten dan in een gewone kroeg. Je kunt er niet elke avond zomaar binnenwaaien; het openingsrooster vereist een milde vorm van hogere wiskunde. Wie de agenda niet checkt, staat voor een dichte deur. Maar wie wél binnenstapt, staat meteen midden in de ziel van het dorp.
Hier wordt de echte polderpolitiek bedreven. Terwijl buiten de zuring in de bermen groeit en oldtimer-tractoren voorbij pruttelen, wordt binnen de temperatuur van de gemeenschap opgemeten. Is het buiten dertig graden en smelt het asfalt in de St. Josephstraat? Dan is het in De Schuur heerlijk koel. Perfect weer om te kaarten.
Want dat is de lakmoesproef van de Hengstdijkse gezelligheid: de kaarttafel. Of je nu jokert of biedt, hier leer je je dorpsgenoten pas écht kennen. Je ziet meteen wie er stalen zenuwen heeft en wie de troefboer iets te vroeg op tafel smijt. De winnaars krijgen een eervolle vermelding op de dorpswebsite — een grotere trofee is er in de polder niet te vinden.
Het ontbreken van een commercieel café is in Hengstdijk geen gemis, het is een zegen. Het dwingt ons om samen te komen, de bar zelf open te houden en het glas te heffen op de nuchterheid.
Een dorp zonder café is misschien stil, maar een dorp mét De Schuur is onbetaalbaar.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Mededeling aan onze parochiegemeenschap".
In de zomer van 2023 zijn binnen het bisdom Breda pastorale zones ingericht. In die periode werd aan onze pastoor gevraagd om de taak van gedelegeerde voor de pastorale zone Zeeland op zich te nemen.
Onze pastoor heeft inmiddels aangegeven deze opdracht te willen neerleggen, zodat hij zijn tijd en aandacht volledig kan blijven geven aan de parochies van Zeeuws-Vlaanderen. Het bisdom heeft dit verzoek met begrip ontvangen en hem per 1 juni 2026 eervol ontslag verleend uit deze functie
Voor Hengstdijk zijn er geen bijzonderheden te vermelden.
Klik hier voor de volledige versie.
Boven Hengstdijk schijnt de volle maan. Niet alleen hier natuurlijk, overal zien we dezelfde volle maan.
De maan heeft invloed op eb en vloed, maar of ook onze gemoedstoestand beïnvloed wordt door de maan is wetenschappelijk nooit bewezen. Toch zijn er veel mensen die met volle maan slecht slapen en denken we nog steeds dat er meer kinderen geboren worden met volle maan.
De komende week zijn er weer de nodige activiteiten in het dorpscentrum:
Zaterdag maken we er weer een gezellige kaartmiddag van met Jokeren en Bieden in dorpscentrum De Schuur. Zaal open: 13:00 uur, Start kaarting: 14:00 uur.
Inleg: €5,00 en 1 op 2 prijs.
De bar is ook open voor een hapje en een drankje. Kom gezellig meedoen en beleef een leuke zaterdagmiddag
Dinsdagmiddag is het koffie-uurtje in ons dorpscentrum De Schuur. Heb je zin in een moment van gezelligheid, een kop koffie en een goed gesprek, kom dan naar onze koffieochtend.
Neem gezellig iemand mee en geniet samen van deze middag.
Het koffie-uurtje is van: 14:00 uur tot 16:00 uur.
Vrijdag is het weer tijd voor een gezellige bar- en kaartavond in dorpscentrum De Schuur.
Vanaf 19:00 uur is de zaal geopend en ben je van harte welkom voor een hapje, drankje en een gezellig samenzijn. Om 19:30 uur start de kaarting van de Jokerclub, zowel Jokeren als Bieden.
Doe mee met het kaarten of kom gewoon langs en geniet van de gezelligheid.
De senioren van Hengstdijk reisden samen met de KBO van Lamswaarde en Terhole naar het Westland voor een dag vol ontdekkingen. De zon werkte mee, precies warm genoeg om het aangenaam te maken zonder te overdrijven. Er werd genoten van een boeiend museumbezoek, een fijne lunch en een rondvaart die uitzicht bood op statige woningen en indrukwekkende kassen die als glazen bergen uit het landschap rezen. Als smakelijke afsluiter stond een driegangendiner op het programma. Het werd een dag met veel gezelligheid, mooie indrukken en tevreden gezichten.
Als we ons eigen Usdijkse dialect horen voelt het altijd al veilig, als ‘thuis’. Dit merken we vaak op dinsdagmiddag tijdens het koffieuurtje. We hebben het deze keer over “nen puit”. Biologisch gezien konden we ook te maken hebben met een “padde”. Het zijn woorden die vroeger gebruikt werden maar waarvan iedereen weet wat er bedoeld wordt. Specifiek bij die woorden denken we aan Pol, die vroeger tegenover de school woonde. Hij sprak over een koppel dat ging scheiden: “Ei dinkt dat ei nou nen puit è, maer ei krijgt een padde.”
De warmte van vorige week voelde voor velen onprettig, de hitte bleef hangen. In de Schuur is door de airco een dusdanige temperatuur te creëren dat het een stuk aangenamer aanvoelt. De leiding van Dorpscentrum de Schuur wil graag de behoefte peilen naar opvang in het dorpscentrum tijdens dit soort extreem warme dagen.
Meld even via deschuur@zeelandnet.nl of je van deze mogelijkheid gebruik zou maken en eventueel of je als vrijwilliger aanwezig zou willen zijn.
Van Erik ontvingen we de
uitslag van de duiven.:
Na het warme weekend, zijn onze duiven uiteindelijk maandag ochtend om 8uur in Bergerac gelost, de eerste duiven vielen maandag avond al.
Michel Lourenssen had de 2 vroegste op deze vlucht, met zij 1e en 2e getekende, een dikke proficiat Michel.
Vanavond worden de duiven ingekorfd voor Wolvertem jonge duiven en Bressols weeral de 4e marathon vlucht van dit seizoen.
Donderdag worden de duiven ingekorfd voor Chateauroux en vrijdag de jonge voor Quievrain.
Klik hier voor de uitslag.
Belastingen werden altijd al geheven en wel in allerlei verschillende vormen. In de tijd van de Romeinen werd er belasting geheven op deuren, later zijn daar de ramen bijgekomen. Een eenvoudige manier om de welstand van de bewoners vast te stellen, zonder de woning te moeten betreden. Deze belasting gold ook hier tot de Fransen in 1796 de dienst kwamen uitmaken, die hebben deze belastingen afgeschaft. Er kwamen wel andere belastingen voor in de plaats. De naam is dan misschien veranderd, ze zullen wel altijd wel betaald moeten worden.
Van Hanneke ontvingen we een bericht met de passende titel “een juweeltje” en dat is het ook. Op de venkel trof ze deze schitterende rups van de koninginnenpage aan, met zijn heldere kleuren en sierlijke tekening alsof hij zo uit een miniatuur‑schilderijtje komt gekropen.
De koninginnenpage is een van de mooiste dagvlinders van ons land, en de rups laat zich maar zelden zo fotogeniek bewonderen. Het blijft bijzonder hoe zulke kleine tuinmomenten ineens een vleugje verwondering brengen. Een juweeltje, precies zoals Hanneke het noemde.
We zeggen het vaker, maar het mag best nog eens benadrukt worden: het werk dat de vrijwilligers in ons dorp doen is bijzonder. Het lijkt zo vanzelfsprekend — je ziet ze overal, altijd bereid om te helpen — maar vanzelfsprekend is het allerminst.
Tijdens de Midzomerfeesten stonden ze weer de hele dag in de warmte, om te zorgen dat alles soepel verloopt en iedereen kan genieten. Van het opbouwen tot het opruimen, van het wafelbakken tot de rommelmarkt en het organiseren van de spelen: zonder hen zou het feest simpelweg niet bestaan.
We mogen dankbaar zijn dat er mensen zijn die hun tijd, energie en enthousiasme inzetten voor het dorp. Zij maken Hengstdijk levendiger, gezelliger en rijker.
Een welverdiende pluim voor alle vrijwilligers.
Op plekken met een overschot aan stikstof zien we
brandnetels verschijnen en er zijn vlinders die dol zijn op de brandnetel. Wij worden altijd blij als we vlinders zien, daarentegen is de brandnetel geen populaire plant, hij prikt, geeft ons jeuk: het is onkruid. Toch is brandnetelextract wel een goed alternatief om luizen, vlooien en spint te bestrijden. Hoeveel wij weten over stikstof kunnen we testen in de quiz van Staatsbosbeheer.
Klik hier voor de stikstoftest.
Het Midzomerfeest zit er weer op, en wat was het een prachtig weekend. Op zondag stonden de traditionele afsluitende onderdelen op het programma: schieting, gaaibolling en natuurlijk de kaarting, allemaal met een mooi aantal deelnemers en een gezellige sfeer in en rond de Schuur.
Van de kaarting is de uitslag inmiddels bekend. Bij het jokeren ging de eerste plaats naar Corrina, gevolgd door Leon en Rita. Bij het bieden bleef het tot het einde spannend: Ad pakte de winst, Jos werd tweede en Peter mocht de derde plek innemen.
Daarna bleef een grote groep nog gezellig hangen voor de trekking van de Tombola. Met maar liefst 40 prijzen was er genoeg te verdelen. De trekking verliep vlot, en na zo’n drie kwartier was de prijzentafel helemaal leeg en iedereen tevreden.
De volgende kaarting staat alweer snel op de agenda: aanstaande zaterdagmiddag om 14.00 uur wordt er opnieuw gespeeld.
Uitslag schieting:
Hoge Vogel, Martij de Clippelaar.
Zij-vogels Sam en Jorg
Meeste kleine vogels Harvey
Deelnemers 15
Uitslag Gaaibolling:
Hoge Vogel Fam de Cock (3x)
Zijvogel Giovanni en Christoph
Meeste kleine vogels Jorg
Koning Christoph Knobel
Klik hier voor het fotoalbum.
Van Rosita kregen we een paar vrolijke foto’s van een ‘vliegende pop’ — zo’n lange, slungelige figuur die met zijn armen zwaait alsof hij elk moment wil opstijgen.
In de tuin stond hij te dansen in de wind, een komisch gezicht tussen het groen.
De pop wordt gebruikt om duiven te trainen: door zijn beweging blijven ze langer in de lucht. Een onverwacht tafereel,
maar juist daarom zo leuk om te delen.
Rosita bedankt.
Gisteren was de start van het Midzomerfeest. Het was gelukkig een beetje koeler dan de afgelopen dagen en toen we er waren voor het nemen van wat foto’s vielen er zelfs een paar druppels regen.
Maar dat kleine buitje kon de sfeer niet drukken: het dorp kwam langzaam tot leven, met de eerste bezoekers die nieuwsgierig langs de kraampjes liepen en elkaar begroetten alsof het feest hen ieder jaar opnieuw samenbrengt.
Op het plein bij de Schuur klonk al vroeg het geluid van stemmen, gelach en het schuiven van tafels. Vrijwilligers waren druk in de weer, de rommelmarkt werd verder ingericht en de geur van versgebakken wafels trok de eerste liefhebbers naar het kraampje. Kinderen renden rond met de onuitputtelijke energie die alleen een dorpsfeest lijkt los te maken.
Ook bij de boekenmarkt heerste die typische Midzomerfeest‑rust: mensen die bladeren, zoeken, ontdekken — soms met een boek onder de arm dat ze eigenlijk niet van plan waren te kopen, maar dat toch mee naar huis gaat.
De regen stopte snel, de lucht klaarde op, en het voelde alsof het dorp opgelucht ademhaalde: het Midzomerfeest is weer begonnen.
Vandaag en morgen gaat het verder, met nog veel meer te doen en te beleven. De foto’s geven alvast een indruk van die eerste, gezellige start.
Klik hier voor het fotoalbum.
Gemeenten onderzoeken of en waar er noodsteunpunten komen. Het was één van de onderwerpen
afgelopen dinsdag tijdens het koffieuurtje. Dat alleen al het aansnijden van het onderwerp meer vragen oproept dan dat er antwoorden worden gegeven, was te verwachten. De scenario’s die langskomen willen we echt niet meemaken. Wanneer het nou precies nood is weten we niet, toch is meteen duidelijk dat er hier op Hengstdijk heel wat hulpvaardige inwoners zijn.
Vrijdag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Van Eddy ontvingen we de uitslag:
Op deze zeer warme dag was het in De Schuur gelukkig heerlijk koel. De 18 kaarters die de hitte trotseerden, maakten er samen een spannende en gezellige
kaarting van.
Uitslag jokeren: 1. Yvonne, 2. Francine, 3.Christel.
Uitslag bieden: 1. Jozef, 2. Vicky, 3. Jos.
Afgelopen week is Richard Burggrave overleden, een van onze vaste bezoekers en iemand die in het verleden meerdere waardevolle bijdragen aan de website heeft geleverd.
In de jaren vijftig was Richard lid van
De Rebellen, een bekend dansorkestje uit die tijd dat in de omgeving optrad tijdens feesten en partijen. Daarnaast was hij een fanatiek visser. Voor onze site schreef hij onder meer het verhaal
Vissen toen en nu. Ook
"Een doos voor herinneringen" kwam
van zijn hand. Op diverse oude foto’s die we door de jaren heen ontvingen, duikt Richard eveneens op — altijd herkenbaar, altijd betrokken.
Wij wensen zijn familie veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Vanaf donderdag 2 juli 2026 verstuurt de gemeente Hulst wekelijks een digitale nieuwsbrief. In deze nieuwsbrief vindt u belangrijk gemeentelijk nieuws, praktische informatie, leuke weetjes en soms ook een blik achter de schermen bij projecten in onze regio.
De nieuwsbrief is bedoeld om inwoners snel en overzichtelijk op de hoogte te houden van alles wat speelt in onze gemeente — van wegwerkzaamheden tot evenementen, van nieuwe regelingen tot inspirerende initiatieven.
Aanmelden kan eenvoudig via
deze link.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Verkoop kerk Kloosterzande".
Op zaterdag 14 december 2024 werd voor de laatste keer een viering gehouden in de Sint Martinuskerk te Kloosterzande. Sinds die tijd heeft de kerk te koop gestaan. Op vrijdag 5 juni jl. is het gebouw definitief verkocht aan de bewoners van de naastgelegen pastorie. Zij willen er een aantal B&B-kamers in realiseren ter uitbreiding van hun bed and breakfast in de pastorie. Tevens willen zij een ruimte inrichten waar passanten kunnen genieten van een heerlijk bakje koffie.
Voor Hengstdijk zijn er geen bijzonderheden te vermelden.
Klik hier voor de volledige versie.
Viswedstrijd geannuleerd vanwege hoge watertemperatuur.
Door de extreme temperaturen is ook het water van de Vogel flink opgewarmd. Een vervelend gevolg daarvan is dat het zuurstofgehalte in het water sterk daalt. Vis die tijdens een wedstrijd wordt gevangen en even uit het water wordt gehaald, loopt dan een grote kans door stress en zuurstoftekort te sterven voordat deze kan worden teruggezet.
Om de visstand te beschermen heeft HSV De Vogel besloten de viswedstrijd van aanstaande zondag 28 juni te annuleren. Een wijs en zorgvuldig genomen besluit, passend bij de verantwoordelijkheid die de vereniging voelt voor het water en de natuur rondom de Vogel.
De vereniging Vrienden van het Hulster Archief is op zoek naar nieuwe leden om hun werk te versterken. Gisteren ontvingen we een flyer met meer informatie over hun activiteiten en doelstellingen. Ook wij van hengstdijk.eu hebben in het verleden regelmatig in het Hulster Archief gezocht naar verhalen, documenten en bijzonderheden over Hengstdijk en omgeving. Het archief blijkt telkens weer een rijke bron voor iedereen die geïnteresseerd is in lokale geschiedenis of stamboomonderzoek. Daarom brengen we deze oproep graag onder de aandacht.
Klik hier voor de flyer.
Wie deze dagen langs het fietspad bij de camping komt, ziet een kastje dat keurig tegen de zon is beschermd. Een parasol houdt de warmte op afstand, alsof iemand even voor het gemak een schaduwplekje heeft geregeld.
Het oogt bijna alsof het kastje zelf een beetje vakantie houdt, rustig in de luwte van het doek.
Een klein, onverwacht zomers tafereel midden in de polder, dat voorbijgangers even doet glimlachen tijdens hun rit. Rosita bedankt.
Nog een paar dagen en dan barst het Midzomerfeest los. Achter de schermen wordt al hard gewerkt.
Het verhuizen van alle boeken voor de boekenmarkt naar de Catharinakerk is ieder jaar weer een flinke klus.
Maandagavond zijn de dozen met boeken naar de kerk gebracht. Dinsdag hebben tien vrijwilligers alles zorgvuldig uitgepakt, gesorteerd en uitgestald.
Na drie uur noeste arbeid stond de hele boekenmarkt klaar — helemaal voorbereid voor de periode van 27 juni t/m 3 juli. Mariëtte bedankt.
Barend woonde enkele jaren in het arbeidershuisje langs de St. Josephstraat en voorzag ons geruime tijd van zijn leuke verhalen.
Sindsdien wisselde het pand alweer twee keer van eigenaar. Dat het huisje niet helemaal waterpas staat, blijkt wel uit één van zijn verhalen, en wie Barend kent, weet dat daar altijd een kern van waarheid in zit.
Klik hier voor zijn verhaal.
Op warme dagen verandert Hengstdijk in een soort openlucht‑sauna waar niemand om gevraagd heeft.
Je ziet dorpsbewoners niet meer lopen, maar langzaam uitzakken, alsof we allemaal vanille‑ijs zijn dat net te lang in de zon heeft gestaan.
Bij de bushalte ontstaat een spontane file van mensen die allemaal precies hetzelfde denken:
“Als ik nog één stap in de zon zet, moet iemand me met een spatel van de stoep schrapen.”
De ventilatoren draaien binnen op standje helikopter.
Sommigen maken zoveel lawaai dat je denkt dat er een traumaheli landt, maar nee — het is gewoon de woonkamer van nummer 14.
En dan heb je altijd één dorpsgenoot die zegt:
“Ach, het valt wel mee, in Spanje is het erger.”
Ja, maar in Spanje hebben ze meer airco, siësta’s en geen muggen die je ’s nachts persoonlijk komen interviewen.
Aan het eind van de dag druipen we naar huis, letterlijk en figuurlijk.
Maar eerlijk is eerlijk: samen smelten blijft toch gezelliger dan alleen.
Sinds 2011 verrast de Stichting Máscura ernstig, langdurig of chronisch zieken. Vorige week brachten ze een bezoek aan Hengstdijk. Hier werd Ko blij gemaakt met een cheque (of shag?). Gevat reageerde hij dat hij niet rookt. Maar nee het ging om een uitstapje wat ze voor hem geregeld hebben, naar een plaats waar hij nog graag eens naar toe zou willen. Eén van Ko zijn wensen is nog een keer naar de markt in Axel te gaan. 11 juli is het zo ver, Ko kijkt er nu al naar uit.
Klik hier voor het filmpje van het bezoek.
De website van de Stichting Máscura
vindt u hier.
We gingen er
gisterenmorgen vroeg op uit, in de hoop iets spectaculairs te spotten in de Putting.
Helaas: de kraaien hadden het rijk alleen. Tot we langs de St. Josephstraat twee nieuwsgierige vrijwilligers aantroffen. Ze poseerden geduldig, al keken ze wel alsof ze zich afvroegen wat dat vreemde figuur met die camera nou precies kwam doen.
Ze bleven even staan voor een foto, alsof ze wilden zeggen: “Maak er maar iets moois van.”
De naamdag van Sint Jan, 24 juni, is een omslagpunt in de natuur. De periode van groei is voor de meeste gewassen voorbij en nu gaan de vruchten en zaden rijpen.
In de tuin hebben we nog vrouwenmantel staan, die begint er een beetje dor uit te zien, toch kunnen we er nog wel iets van maken: als we het nu voor Sint Jan om 5 centimeter snoeien, gaat hij dit zomerseizoen nog een keer bloeien.
De Sint-jansvlinder en het Sint-janskruid zijn naar deze dag genoemd. Zou Steen ook naar hem vernoemd zijn?
Voor de ouderen onder ons roept het misschien nog herinneringen op: het beruchte buitentoilet achter op het erf. Een tijd waarin een toiletbezoek geen vanzelfsprekend comfortmoment was, maar een kleine expeditie door weer en wind.
Het houten hok met het hartje in de deur. Wij hebben er een kort verhaal over geschreven.
Klik hier voor het verhaal.
Nog niet zo lang geleden schreven we over de bermen die er schitterend bij stonden, vol bloeiende planten en zoemend leven. Helaas is in de Karnemelkstraat alweer de maaier langsgekomen, precies op het moment dat alles op zijn mooist stond.
Voor de insecten is het een flinke domper, en eerlijk gezegd voor ons ook. Vanwege de verkeersveiligheid hoefde het niet direct — op de Karnemelkstraat zie je immers meer wandelaars en fietsers dan auto’s.
Jammer dat zo’n kleurrijk stukje natuur zo snel weer verdwenen is.
Vergeleken met de vorige generaties is er veel veranderd, toch komen we nog weinig echte ‘huismannen’ tegen. Je kunt er niet omheen, de krant stond er zaterdag immers vol mee: het is vandaag Vaderdag. Dat het deze dag om liefde draait moge duidelijk zijn, toch lezen we vooral over de pijnpunten. De afwezige vader, de vader die door een echtscheiding zijn kinderen al jaren niet meer ziet en dan nog vooral de vader die niet zelf kan bedenken wat hij zoal in het huisgezin kan bijdragen.
Wij gaan het in elk geval vieren en feliciteren vandaag alle vaders.
Vandaag beleven we de langste dag van het jaar. Zo’n dag waarop het licht maar blijft hangen, alsof de zon zelf geen zin heeft om naar binnen te gaan.
In Hengstdijk merk je dat meteen: vogels die langer doorfluiten, mensen die nog even buiten blijven zitten, en een dorp dat net iets langzamer lijkt te ademen.
Het is de tijd van late wandelingen, van een laatste blik over de velden die nog zacht goud kleuren, en van dat kleine geluk dat in lange zomeravonden schuilt.
Voor je het weet, kantelt het jaar alweer richting kortere dagen — maar vandaag vieren we het licht.
Van Erik ontvingen we de
uitslag van de vlucht van dit weekend.:
Vanwege het warme weer hadden we maar 1 vlucht dit weekend.
De duiven konden in Pont om 7u50 huiswaarts keren, de vlucht had een vlot verloop.
De vlucht werd gewonnen door Jac en Lida vd Bosch, van harte proficiat.
Volgende week weer nieuwe kansen.
Klik hier voor de uitslag.
Vrijdagavond pakten de wolken zich langzaam samen boven de Vogel.
Nog vóór het onweer losbarstte, kleurde de lucht al donker en dreigend — zo’n typische stilte‑voor‑de‑storm waar je even van onder de indruk raakt.
Miriam, die nog steeds op de camping verblijft, stuurde ons een paar foto’s van dat indrukwekkende schouwspel. De zware wolken hingen laag boven het veld, terwijl alles op de grond nog rustig en bijna alledaags leek. Miriam bedankt.
Vrijdag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Van Eddy ontvingen we de uitslag:
Op deze zeer warme vrijdagmiddag was het in De Schuur gelukkig heerlijk koel. De 16 kaarters die de hitte trotseerden, maakten er samen een spannende en gezellige middag van.
Uitslag bieden:
1e Albert, 2e Wil, 3e Jozef.
Uitslag jokeren:
1e Yvonne, 2e Hans, 3e Marie-Louise.
Van Miriam ontvingen we een paar prachtige foto’s van de Vogel, gemaakt op woensdagavond. Het was volledig windstil, waardoor het wateroppervlak veranderde in een strakke, glanzende spiegel. De bomen, wolken en avondlucht weerspiegelden zo helder dat het landschap bijna tweemaal leek te bestaan. Een zeldzaam rustig moment, waarin de camping en de natuur rondom even helemaal tot stilstand kwamen. Dank je wel, Miriam, voor het delen van deze serene beelden.
Met de tropische warmte die de komende dagen wordt voorspeld, zoekt iedereen verkoeling — en vroeger deden de koeien in Vogel‑Zuid dat net zo goed. In ons fotoarchief vonden we een paar mooie beelden van runderen die op warme dagen rustig de plas in stapten, omringd door ganzen en het zachte geruis van het natuurgebied. En enkele koeien pootje badend in de Vogel.
Dit jaar lopen er geen koeien in Vogel‑Zuid. Staatsbosbeheer werkt aan veranderingen in het gebied, waardoor het even wat stiller is aan de waterkant. Maar de herinneringen aan die zomerse taferelen blijven, en deze foto’s brengen dat gevoel meteen terug.
Er zijn van die dagen in juni waarop het dorp lijkt te ademen in een langzame cadans. Alsof iemand ongemerkt op de pauzeknop heeft gedrukt. De lucht trilt boven de velden, de zon hangt loom boven de daken, en zelfs de wind lijkt zich te bedenken of het de moeite is om door de bomen te ritselen.
Op zulke dagen doen mensen alles net een tikje rustiger. Een fiets die niet haast maar glijdt. Een buurman die even blijft staan, niet om iets te zeggen, maar gewoon omdat het kan. De merel op het dak zingt geen ochtendconcert meer, maar een soort ontspannen fluitmelodie, alsof ook hij vindt dat het wel genoeg is voor vandaag.
En jij loopt er tussendoor, met het gevoel dat je getuige bent van iets kleins maar kostbaars: de stilte van de zomer. Niet de stilte van niets, maar de stilte waarin alles even op zijn plek valt. Waarin het dorp, de velden en de mensen elkaar begrijpen zonder woorden.
Het is die zachte, bijna onzichtbare rust die je alleen opmerkt als je hier woont. En misschien is dat wel het mooiste van alles.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Samen rouwen".
Op dit moment ben ik lijfelijk ver van jullie vandaan, maar in emotie heel dichtbij.
Het verschrikkelijke ongeluk van donderdag 11 juni waar dodelijke slachtoffers bij vielen alsook ernstig gewonden, heeft jullie allen en ook mij intens geraakt. De vier dodelijke slachtoffers, drie kinderen en een volwassene, zijn uit onze eigen omgeving. Door velen gekend.
Catharinakerk: maandag 22 juni 19.00 uur: viering verzorgd door de werkgroep.
Klik hier voor de volledige versie.
Woensdag kleurden een rij prachtige oldtimer‑tractoren de wegen van Oost‑Zeeuws‑Vlaanderen. De groep vertrok nabij Hulst, nadat een kort buitje eerst was uitgezongen. Rond de middag hielden ze halt bij De Vogel voor een welverdiende pauze: een drankje, een hapje en even genieten van het uitzicht. Met het redelijk goede weer hadden de bestuurders niets te klagen — ideaal voor zo’n nostalgische tocht door de streek. Eddy bedankt.
De Karnemelkstraat wordt in deze tijd van het jaar volop bezocht door wandelaars en fietsers, en dat is geen wonder. Het is een prachtig stukje natuur in onze omgeving, waar altijd wel iets te zien of te ontdekken valt.
Opvallend is het groot kaasjeskruid, dat met zijn paarse bloesem net zo goed in een siertuin zou passen. Verderop staan grote groepen kamille te wiegen in de wind, alsof ze de hele berm willen opfleuren.
En op het land is het nu de periode dat de aardappelen in bloei staan — heel gewoon misschien, maar toch altijd weer bijzonder om te zien hoe het landschap elke week verandert.
De schrik slaat ons om het hart, kleine kevers die verdacht dicht bij de aardappelen zitten. Strepen, zwart met een oranje achtige kleur. We twijfelen niet, dit moet de Colorado-kever zijn. Althans dat was de initiële gedachte. Ze zitten echter niet op de aardappelen, maar met bosjes op bloemen van de pastinaak.
Qua vorm lijken ze op een wants, even naspeuren en dan komt een slaperige kandidaat al snel in beeld: de pyjamaschildwants. De buik vol met kleine zwarte vlekjes, rode strepen op de rug. Geen twijfel mogelijk, gelukkig hebben we ze niet meteen onder de laars vertrapt.
Zoals elk jaar tijdens de Midzomerfeesten zijn er enkele wegafsluitingen en omleidingen in het dorp. Van het Midzomerfeestcomité ontvingen we hierover een bericht met alle details.
Klik hier voor de volledige informatie over de afsluitingen en tijden.
Van Yvonne ontvingen we het volgende bericht:
Het zijn de kleine dingen die het doen………
Hier een tip voor fietsers, wandelaars of gewoon met de auto vanuit Hengstdijk.
Als je de Sint.Josephstraat (Oostdijk) helemaal afgaat en dan de grote weg ( N689) oversteekt.
De Boudelijk opgaat en die blijft volgen (bij het Oliekot), geniet van het mooie uitzicht als je boven op deze dijk bent.
Dan linksaf de Kruisstraat in gaat en voordat je dan het kruispunt met de Lange Nieuwstraat nadert goed naar rechts kijkt.
Bent u daar altijd welkom om even te komen zitten, te kijken en te genieten van het mooie polderlandschap.
Bij mooi weer pakt u dan gerust een bekertje water of een snoepje en leest u iets of schrijft u iets in het boekje wat daar op tafel ligt.
Al vele bezoekers hebben daar iets ingeschreven. Leuke, dankbare, maar ook emotionele woorden.
Ook leuk om te zien waar alle schrijvers vandaan komen, soms uit de buurt, soms zijn het vakantiegangers en er zijn ook bezoekers
die ieder jaar terugkeren.
Ook wordt bij mooi weer de roze bakfiets buiten gezet, waar je allerlei snuisterijtjes kunt kopen.
Alle opbrengst daarvan is natuurlijk voor Pink Ribbon.
Yvonne bedankt.
Van Rosita krijgen we een foto en wat uitleg over de wilde cichorei:
Tijdens onze ochtendwandeling kwamen we de wilde cichorei tegen, met haar kenmerkende blauwe bloemen die zelfs op een gewone ochtend meteen opvallen. De blaadjes waren grotendeels verdwenen, waarschijnlijk een smakelijk hapje geweest voor de koeien die daar rondlopen.
Toch blijft de plant zelf verrassend veelzijdig. De cichorei is namelijk volledig eetbaar: de jonge bladeren hebben een stevige, bittere smaak, de bloemen zijn licht bitter en vooral prachtig als decoratie in een salade. In het najaar kan zelfs de wortel geoogst worden. Na schoonmaken en roosteren werd die vroeger gebruikt als cafeïnevrij koffiesurrogaat, een mooi stukje vergeten kennis uit de natuur. Rosita bedankt.
We komen een nachtvlinder tegen, de noctura pronuba, het is een vrouwelijk exemplaar, de mannetjes zijn immers kleiner. Een typisch trekje van deze vlinder is dat ze bij langdurige droogte en hoge temperaturen in zomerslaap gaan. Opvallend zijn de fel oranje-gele achtervleugels. Van eind mei tot oktober kunnen we ze zien in één en dezelfde generatie. De Nederlandse naam is huismoeder, vermoedelijk zo genoemd omdat ze zoveel eitjes leggen.
Een oud plaatje, vermoedelijk uit 1936. Gemaakt bij gelegenheid van het 40 jarig priesterjubileum van pastoor de Kerf.
We herkennen nog maar enkele personen op de foto en dan zijn die nog vooral identificeerbaar aan de hand van hun hoofddeksel. Helemaal links zien we hoe veldwachter Martinet alles goed in het oog houdt. Centraal in beeld zien we de bonnet met pompon van de jubilaris zelf. Dit plaatje is aan het begin van het feest, later op de dag is het zeker nog uitgebreid gevierd.
Gisteren stond er opnieuw een wedstrijd van HSV De Vogel op het programma. Het was een mooie dag om langs het water te vertoeven; rustig, helder en met precies genoeg zon om het aangenaam te maken.
Voor de start namen de leden van de vereniging een moment van stilte om stil te staan bij het ernstige ongeval van afgelopen week. Een ingetogen gebaar, passend bij de hechte groep die HSV De Vogel is. Daarna werd de wedstrijd in alle rust begonnen.
Tijdens ons bezoek werd er al aardig wat gevangen. Het ging vooral om kleine visjes, maar we zagen ook één mooie, grote brasem voorbij komen. De sfeer was ontspannen en er werd zichtbaar genoten van het vissen én van elkaars gezelschap.
Klik hier voor het fotoalbum.
Brandweerteam Vogelwaarde sluit het wedstrijdseizoen af met een knappe 5e plaats in Hank (NB).
Dat resultaat kreeg extra betekenis na het zware ongeval
vorige week. Alleen al hun aanwezigheid werd door de organisatie gezien als een prestatie op zich — een “dikke prijs” die ze meer dan verdiend hadden.
Ook burgemeester Ilona reisde mee naar Hank om het team een hart onder de riem te steken. Ze sprak haar waardering uit en gaf de manschappen een welverdiende pluim voor hun inzet en veerkracht.
Met de wedstrijd in Hank komt hun avontuur dit seizoen ten einde. Jammer, maar met trots kunnen ze terugkijken op een bijzonder sterke reeks.
Dit weekend waren er weer 2 vluchten, van Erik ontvingen we de
uitslagen:
De lange duiven dag is weer voorbij en alle duiven zijn weer thuis.
Vrijdag ochtend om 11uur werden de duiven gelost in St. Vincent, dus dat betekende vroeg uit de veren om duiven te wachten, Wim Kooreman zijn 867, was om 4u10 deze morgen terug thuis en werd als winnaar afgevlagd.
Wim een dikke proficiat.
Zaterdag om 7u50 konden de duiven vanuit Melun huiswaarts keren en hier ging de winst naar Jac en Lida vd Bosch, Jac en Lida een dikke proficiat.
De opleer vlucht vanuit Lennik ging om 11u50 los en zo konden de jonge duiven aan hun leertraject beginnen.
Volgende week start het Ochtend lossing seizoen met Pau, de Dagfond gaat naar Vivone en dan hebben we ook nog Pont St. Maxence en Quievrain voor de jonge duiven, een drukke week dus.
Klik hier voor de uitslagen.
Vrijdag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Van Eddy ontvingen we de uitslag:
Het was weer een gezellige kaartmiddag, dit keer met 21 deelnemers. Waarvan 16 jokeraars en 5 bieders. Na een spannende strijd kwamen de volgende uitslagen naar voren:
Uitslag jokeren:
1. Danny, 2. Francois, 3. Lon
Uitslag bieden:
1. Vicky, 2. Jos, 3. Gunther
De komende week zijn er weer de nodige activiteiten in het dorpscentrum:
Dinsdagmiddag is het koffie-uurtje in ons dorpscentrum De Schuur. Heb je zin in een moment van gezelligheid, een kop koffie en een goed gesprek, kom dan naar onze koffiemiddag.
Neem gezellig iemand mee en geniet samen van deze middag.
Het koffie-uurtje is van: 14:00 uur tot 16:00 uur.
Vrijdagmiddag ben je van harte welkom bij onze kaartmiddag.
De bar is geopend vanaf 13:00 uur en start kaarting 14:00 uur.
We spelen Jokeren en Bieden, neem gerust plaats aan tafel en speel gezellig mee.
De inleg is € 5,00 en 1 op 2 heeft prijs.
De bar is ook open, iedereen is welkom. Neem je vrienden, buren of familie mee.
In een boekje vol met oude foto’s komen we er twee tegen, gemaakt op dezelfde plek maar met een tijdsverschil van zo’n 30 jaar. De eerste is gemaakt in 1937, vlak nadat de gemeente Hengstdijk was samengegaan en een deel werd van de gemeente Vogelwaarde. Het gemeentehuis in Vogelwaarde was pas geopend en bij die gelegenheid is deze foto gemaakt. We herkennen staand net rechts van het midden pastoor de Kerf en eveneens staand, tweede van rechts Dees Hermans.
De tweede foto is van 1966, allemaal andere mensen, we herkennen zittend derde van links meester Schelfhout en vierde van rechts Joos Burggrave. Het interieur in de raadszaal is nog weinig veranderd, andere wanddecoratie en verlichting, maar nog dezelfde tafels, dezelfde stoelen.
Collectie Zeeland is een digitale schatkamer vol verhalen, objecten en herinneringen uit onze provincie. Musea, archieven, bibliotheken en andere erfgoedbeheerders brengen er samen duizenden voorwerpen bijeen — van alledaagse gebruiksvoorwerpen tot bijzondere topstukken.
Daarnaast vind je er meer dan duizend verhalen en de negen Zeeuwse erfgoedlijnen, waardoor je stap voor stap wordt meegenomen door het verleden van onze streek. Een plek om te dwalen, te ontdekken en je te laten verrassen door wat Zeeland allemaal heeft bewaard.
Klik hier voor de website van Collectie Zeeland. Op de startpagina kun je in het zoekscherm invullen waar naar je zoekt. b.v. Hengstdijk
We kregen het verzoek om eens te kijken naar de lay‑out van de website, omdat deze voor sommige mensen minder leesvriendelijk zou zijn. We hebben daarom onderzocht of een andere achtergrondkleur beter zou werken, maar uit onderzoek blijkt dat een witte achtergrond met zwarte tekst voor de meeste mensen nog altijd de beste leesbaarheid biedt.
Wat we wél hebben gedaan, is op de nieuwspagina — als proef — bovenaan een knop plaatsen waarmee de grootte van de letters kan worden aangepast.
Opmerking: op een smartphone werkt dit niet, hiervoor moeten we teveel aan de websitestructuur wijzigen.
Bij een smartphone heb je zelf enkele opties:
-Toegankelijkheidsinstellingen
-Browser‑zoom
-Systeem‑lettergrootte
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "De HUB als onverwachte poort naar de basiliek".
De HUB is in de eerste plaats iets heel eenvoudigs: een opstapplaats. Een plek waar mensen kunnen instappen in een busje dat hen van A naar B brengt. Voor sommigen is dat puur praktisch. Maar voor anderen is het een wereld van verschil. Want voor veel parochianen en bewoners uit de verschillende buurtschappen is vervoer juist de grootste drempel om naar de basiliek te komen. De afstand, het gedoe, het gevoel dat het “te lastig” is — het houdt mensen tegen, zelfs wanneer het verlangen er wél is.
Voor Hengstdijk zijn er geen bijzonderheden te vermelden, wel staat er een artikel in de nieuwsbrief met het persbericht
over het Midzomerfeest.
Klik hier voor de volledige versie.
Met de handscanner in de supermarkt voel ik me altijd even een soort magazijnmedewerker‑light.
Je loopt rond met dat apparaat alsof je precies weet wat je doet,
maar ondertussen hoop je vooral dat hij niet ineens begint te piepen alsof je iets illegaals probeert.
Het begint altijd goed: brood, melk, kaas, piep, alles netjes in de tas.
Maar dan komt er zo’n product dat de scanner niet vertrouwt.
Hij weigert koppig, alsof hij zegt: “Dit geloof ik niet, vriend.”
Je kijkt om je heen of iemand het gezien heeft,
alsof je betrapt bent op een poging tot paprika‑smokkel.
En dan moet je tóch naar de balie, waar de medewerker met één blik ziet
dat jij weer zo’n gevalletje “scanner snapt het niet” bent.
Toch blijf ik hem gebruiken.
Want eerlijk: het voelt heerlijk efficiënt,
alsof je even de baas bent over je eigen mini‑supermarkt.
Langs de Karnemelkstraat staat een perceel bruine bonen, op het eerste gezicht niets bijzonders, maar toch een zeldzaam gezicht.
Het is namelijk al jaren geleden dat er in de Putting nog bonen stonden.
De jonge planten staan keurig in rijen, frisgroen tegen de donkere aarde, alsof ze de zomer alvast begroeten.
Wie er langs wandelt, ziet hoe het veld langzaam kleur krijgt en herinnert zich misschien de tijd dat bonen nog een vertrouwd gewas waren in onze polder.
Op de website van de gemeente staat een uitgebreid artikel over het belang van goed afval scheiden. Dat blijkt in de praktijk nog niet altijd even goed te gaan. In het restafval zit namelijk nog steeds een flinke hoeveelheid GFT. In totaal gaat het om 1.063 ton per jaar.
Dat is niet alleen zonde, maar ook duur: GFT dat in het restafval belandt, wordt verbrand, met alle extra kosten van dien. Door beter te scheiden kunnen we samen veel besparen én zorgen voor een duurzamere verwerking van ons afval.
Klik hier voor het artikel op de website van de gemeente met meer informatie.
Het lijkt de mooiste tijd van het jaar, alles staat fris groen en de bermen volop in bloei. Van bloeiende klaver tot de zuring die een rode tot roestbruine kleur geeft lang de kant van de weg, een feestmaal niet alleen voor insecten. Van oudsher worden deze inheemse planten culinair gebruikt. We kunnen ons ook geen paling in het groen voorstellen zonder zuring.
Nog enkele weken en dan kleurt Hengstdijk weer helemaal Midzomer.
Op 27 en 28 juni vieren we de dertigste editie van het Midzomerfeest — een traditie die in 1994 begon als actie voor de restauratie van de Catharinakerk en sindsdien is uitgegroeid tot een geliefd dorpsweekend vol activiteiten.
Van het Midzomercomité ontvingen we het volledige persbericht:
Klik hier voor het persbericht en
klik hier voor de flyer van het Midzomerfeest.
Vandaag verandert heel Nederland in één grote buitenspeelplek. Een dag, georganiseerd door Jantje Beton, waar het allemaal om samen buitenspelen draait. Dat is voor veel kinderen nog niet zo vanzelfsprekend. De Hengstdijkse kinderen weten wèl wat buiten spelen is, we hadden hier immers zondag 31 mei al zo’n buitenspeeldag op de speelplaats van de oude school. Hopelijk blijft het een beetje redelijk weer zodat ze vandaag weer buiten kunnen spelen.
Op 6 juni werd het interview met Piet Mangold uitgezonden op Omroep ZVL.
Waarschijnlijk heeft niet iedereen de kans gehad om het interview live te volgen, het was tenslotte midden in een drukke week.
Gelukkig is het gesprek nu volledig terug te luisteren via onze website.
Piet vertelt op zijn eigen rustige en nuchtere manier over zijn werk en zijn hobby.
Neem vooral even de tijd om het interview te beluisteren.
Klik hier voor het interview. (klik op het pijltje om het te starten)
De winters worden warmer, meer slakkeneitjes kunnen daardoor overleven. Daarop een nat voorjaar en we hebben de ideale omstandigheden voor een slakkenplaag. Toch kunnen we er zelf veel aan doen: als we elke ochtend een rondje door de tuin doen en elke slak die we tegenkomen oprapen helpt dit ongetwijfeld. Er zijn ook planten waar de slak een hekel aan heeft, vooral op planten met behaard blad zijn ze niet zo dol. We noemen er een paar:
Zeeuws knoopje, vrouwenmantel, beemdkroon, duizendblad, bosandoorn, wilde akelei, ooievaarsbek, wilde marjolein. Dat deze bloemen ook nog eens een voedselbron voor bijen zijn is een mooie bijkomstigheid.
Van Erik ontvingen we de
derde uitslag van dit weekend:
Hierbij de laatste uitslag van dit weekend, de duiven kregen om 7uur zondagmorgen de vrijheid in La Souterrainne.
Ze hadden wind mee, dus er werden redelijke snelheden bereikt, de vlucht werd wederom gewonnen door Comb. De Boeij en zn.
Gerben en Werner een dikke proficiat.
Volgend weekend, staat St. Vincent, Melun en Lennik op het programma.
Klik hier voor de uitslag.
Bij de kabouters in de Kievitstraat is het duidelijk: het WK kan beginnen.
Het mini‑voetbalveld ligt er strak en speelklaar bij, compleet met doelnetten, vlaggetjes en zelfs een gouden beker voor de winnaar.
Tussen de bloemen en het groen hebben de kabouters hun eigen supportersvak ingericht, vol oranje franje en vrolijke details.
Alsof ze ieder moment klaarstaan om de aftrap te geven, of om luidkeels mee te juichen voor Oranje.
De sfeer is er in ieder geval al; nu alleen nog wachten op het eerste fluitsignaal.
Gisterenmiddag was
er weer kaarting in het dorpscentrum. Van Eddy ontvingen we de uitslag:
Het was weer een gezellige kaartmiddag, dit keer met 37 deelnemers. Enkele vaste bieders waren afwezig — anders hadden we de 40 zeker opnieuw gehaald. Maar de verjaardag van Cor ging natuurlijk voor; kaarten kan tenslotte het hele jaar door.
Uitslag jokeren:
1e José, 2e Francien, 3e Patricia.
Uitslag bieden:
1e Lieve, 2e Wil, 3e Jozef.
De volgende kaarting is aanstaande vrijdagavond om 19.30 uur.
Daarna wordt er weer gekaart op vrijdagmiddag om 14.00 uur.
Van Erik ontvingen we twee uitslagen van de duiven:
Hierbij alvast de eerste 2 uitslagen van dit weekend, morgen volgt er nog een, van een uitgestelde vlucht.
Het bal werd geopend door de duiven die vrijdag middag om 14uur in Bordeaux gemiddeld 800km waren gelost, om 6uur zaterdag morgen viel de 549 bij Miel Adriaansen op het Hok en ging er met de winst vandoor.
Miel een dikke proficiat.
Om 7u20 zaterdag morgen konden de duiven vanuit Morlincourt huiswaarts keren, met de wind in de staart werd dit een snelle vlucht, die gewonnen werd door de 874 van Mark Bisschop.
Mark ook jij een dikke proficiat.
Vandaag mogen de duiven in La Souterainne hopelijk huiswaarts keren en is ons duivenweekend weer voorbij.
Klik hier voor de uitslagen.
We zien wel vaker een buizerd, een algemeen veel voorkomende broedvogel.
Dat hij zo netjes poseert voor de camera is een uitzondering. Afgelopen zondag op de Tasdijk werd hij gespot, zittend op een paal nam hij even een moment rust om in de buurt te speuren of er nog iets lekkers voor hem binnen bereik was.
Hij zal vast wel iets van zijn gading gevonden hebben, want kieskeurig is hij allerminst: van regenwormen tot muizen, hij eet alles.
In deze nieuwsbrief o.a. aandacht voor de tweedaagse bedevaart naar Kevelaer".
Al tientallen jaren trekken pelgrims uit Breda en Oost Zeeuws-Vlaanderen en Vlaanderen in augustus naar Kevelaer. Twee dagen waarin we even uit de alledaagse drukte stappen en ons aansluiten bij momenten van gebed, stilte, ontmoeting en troost. Wie ooit mee is geweest, weet het: Kevelaer is geen reis, maar een thuiskomen.
Catharinakerk: maandag 8 juni 19.00 uur: woord- en communieviering met als voorganger pastor K. Van de Wiele.
Klik hier voor de volledige versie.
Een legpuzzel maken is erg leuk, toch kun je niet steeds dezelfde opnieuw maken. Binnen de kortste tijd liggen je kasten vol met legpuzzels, die daar dan weer jaren ongebruikt blijven liggen.
In de bibliotheek in Dorpscentrum de Schuur hebben ze er een oplossing voor gevonden en is er een schap voor vrijgemaakt. Je kunt ze er gratis meenemen en zo is er een heuse puzzeltheek ontstaan.
Met het wisselvallige weer zijn de luchten de laatste dagen weer prachtig om te zien. Miriam, die momenteel opnieuw op camping De Vogel verblijft, stuurde ons een paar foto’s én het volgende bericht:
“We staan weer zes weken op de Vogel voor onze jaarlijkse bezoekjes aan familie en vrienden. En wederom vallen de mooie luchten hier ons op. Helaas veel regen nu, maar hopelijk verandert dat snel zodat we weer kunnen fietsen. We komen vast ook weer een keer op de koffie in de Schuur.”
Altijd fijn om zulke sfeerbeelden te ontvangen. Dank je wel, Miriam.
Op zaterdag 13 juni houdt Kuitaart zijn allereerste Garagesale — en dat doen ze met de passende titel “Kuitaart ruimt op!”.
Verspreid door het dorp vind je de deelnemende adressen ( zie afbeelding), elk met hun eigen schatten, vondsten en koopjes.
Bij de molen ben je welkom voor koffie, thee, fris en een echte molenkoek.
En rond 11.00 uur zorgt Fanfare Vrijheid Eendracht voor een vrolijke noot die het hele dorp meeneemt in de sfeer.
Een mooie dag om te struinen, te snuffelen en elkaar te ontmoeten. De sale is van 9.00 tot 15.00 uur.
Het koffieuurtje van 14.00 tot 16.00 uur op dinsdagmiddag in Dorpscentrum de Schuur is een gezellige activiteit waar sommige mensen al elke week op rekenen. Een regelmatig bezoek is vooral een gezellige activiteit.
Voor de koffie of thee wordt geen vergoeding gevraagd, een vrijwillige bijdrage is uiteraard welkom.
Deze bijeenkomsten gaan ook in de zomer gewoon door, kom gerust eens langs op dinsdag, je bent van harte welkom.
De sloop van de panden in de Kievitstraat is nog niet vergund. Voordat de sloophamer er aan te pas komt, worden de laatste nog bruikbare onderdelen er van gehaald. Zo werden de zo goed als nieuwe planken van de gevel gehaald om dienst te gaan doen als schutting. Er zitten in die huizen nog onderdelen die op een totaal andere plek toepasbaar zijn. Mooi voorbeeld van duurzaam gebruik.
Je hebt van die dagen waarop je denkt ongestoord door het dorp te kunnen wandelen. Maar nog voor je de voordeur dicht trekt, hoor je het al: woesj-woesj-woesj. Daar zijn ze weer, de duiven. Erik's gevleugelde brigade. Ze doen altijd of ze toevallig in de buurt zijn. Je loopt naar de dijk: ze vliegen mee. Je stopt even om naar het water te kijken: ze landen precies drie meter achter je, alsof ze willen zeggen: "Ga gerust verder, we houden je wel in de gaten."
Soms vraag je je af of ze een soort shiftschema hebben. De ochtendploeg, de middagploeg en één duif die altijd te laat is en dan luid koerend probeert te doen alsof dat de bedoeling was. En eerlijk is eerlijk: het voelt soms best gezellig, zo 'n persoonlijke escorte. maar als je thuiskomt en ze nog steeds op het dak zitten krijg je toch het idee dat ze rapport uitbrengen.
Waarschijnlijk aan Erik. En waarschijnlijk staat in dat rapport maar één conclusie: "Hij wandelt weer. Alles onder controle."
De website van Stichting Behoud Catharinakerk Hengstdijk was enigszins verouderd, tijd voor een update!
Alle informatie en teksten zijn geactualiseerd. U vindt hier alle informatie over de stichting, haar doelstelling en activiteiten. Neem een kijkje op:
www.catharinakerk.hengstdijk.eu
Let op: ook het mailadres is gewijzigd. De stichting is nu te bereiken via: stichtingbehoudcatharinakerk@gmail.com
Namens de stichting ook dank aan de webmaster van deze site!
Gisteren, op 1 juni, is volgens de meteorologen de zomer begonnen. Toch hebben velen van ons vroeger geleerd dat de zomer pas op 21 juni start. Hoe zit dat nu precies?
1 juni markeert de meteorologische zomer: een vaste datum die wordt gebruikt voor klimaatonderzoek en statistieken.
Op 21 juni begint de astronomische zomer, het moment van de zonnewende waarop de zon het hoogste punt bereikt en we de langste dag van het jaar hebben.
Twee zomers dus, elk met een eigen logica. Weer wat geleerd.
Gisteren was er weer een gezellige speelochtend, dit keer niet in De Schuur maar op het speelterrein van de voormalige school. Het weer werkte fantastisch mee: een stralende ochtend die uitnodigde om buiten te spelen en elkaar te ontmoeten.
Dat bleek ook uit de opkomst — er waren heel wat kinderen (en ouders) aanwezig die genoten van stoepkrijt, balspelletjes, de zandbak en gewoon lekker rondrennen in de frisse lucht.
Een eenvoudige ochtend, maar precies daardoor zo geslaagd.
Het fotoalbum geeft een mooie indruk van de sfeer.
Klik hier voor het fotoalbum.
Het interview met Piet over zijn motoren zal op 6 juni rond 11.10 uur worden uitgezonden in Het rondje Harry op omroep ZVL. Het gesprek met Piet is eerder opgenomen, hij vertelt erin over zijn motoren, hoe het zo gekomen is om de Russische motor met zijspan te kopen en nog veel meer.
Ook horen we hem vertellen over de kostbare jaren met zijn vrienden.
We gaan zaterdag naar zijn verhaal luisteren.